به کیلینیک دیجیتالی طب سنتی خوش آمدید

طب سنتی و درمان گیاهی مؤثرترین راه برای مداوای اکثر بیماریهاست

خواص دارویی گیاه زرشک




 
 
مصرف طبی زرشک به دوره مصر باستان می رسد که فراعنه و ملکه ها، این گیاه را با تخم رازیانه به منظور درمان طاعون مصرف می کردند.امروزه، گفته میشود این گیاه درد مفصلی ، روماتیسم و تورم ناگهانی پسوریازیسرا تسکین می بخشدانواع عفونتهایی که زرشک می تواند در درمان آنها مؤثر واقع شود عبارت است از: ▪ عفونت گلو ، ▪ مجاری ادراری ، ▪ مجاری معده ای- روده ای ، ▪ ریه ها ، ▪ عفونتهای مخمری و اسهال. سبوس ریشه و ساقه این گیاه خاصیت درمانی دارد. ریشه وساقه این گیاه زردرنگ است و اروپاییها و آمریکای شمالی برای رنگ آمیزی لباس از آن استفاده می کردند. اما ترکیبات موجود در سبوس این گیاه زرشک را به عنوان یک گیاه درمانی مطرح کرده است. سبوس و پوسته این گیاه حاوی الکالوئید هست، که به عقیده برخی از افراد آنتی بیوتیک است و به عقیده متخصصان طب گیاهی سبب تحریک خاصیت ضد عفونی غشای مخاطی بدن میشود. به منظور پی بردن به این ادعا، اگر قطره ای زرشک را روی زبان خود بگذارید، دهان شما آبکی خواهد شد. این بدان معنا نیست که زرشک طعم خوبی دارد، بلکه این گیاه تقریباً تلخ است بلکه به گفته کارشناسان طب گیاهی، وقتی دهان شما آبکی میشود سبب میشود که بتوانید با عفونت مبارزه کنید. این گیاه در اثر تحریک بخشهایی از سیستم ایمنی بدن این اثر را بر جای می گذارد. ▪ معرفی گیاه : زرشک گلی است که طول آن به ۳متر می رسد، و دارای شاخه های خاکستری است. برگهای آن دارای دندانه های سونی است. بین ماههای فروردین و خرداد غنچه ها و گلهای زرد روشن از آن جوانه می زنند. این غنچه ها و گلها در فصل پاییز رنگ قرمز گیلاسی به خود می گیرند که به صورت بوته های خمیده رشد می کنند. می توانید از زرشک رسیده برای تهیه مربا استفاده کنید، یا آنرا همانند “قرقاط” مصرف کنید. زرشک کمی ترشتر است ولی به اندازه قرقاط تلخ نیست. ▪ ترکیبات گیاه : سبوس و ریشة زرشک حاوی انواع بسیاری از مواد شیمیایی به نام “آلکالوئید ایزوکینولین” است. دانشمندان و محققان این ترکیبات را در طول سالیان متمادی مورد تحقیق و بررسی قرار داده اند، و پی بردند که آنها در واقع خواص آنتی بیوتیکی دارند. برخی از آنها باعث پایین آوردن تب ، کاهش تورم و فشار خون شده و به تنظیم ضربان قلب و انقباض عضلات قلب کمک می کنند. ▪ اشکال موجود : زرشک در شکل چای، کپسول، عصاره ها، مایع یا تنتورها و یا پماد موضعی عرضه میشود. عصاره های حاصل از این ماده به صورت دارویی حاوی ۸ تا ۱۲ درصد محتوای الکالوئید ایزوکینولین استاندارد شده است. ▪ نحوه مصرف : اگر به علت عفونتهای مکرر غالباً آنتی بیوتیک زیاد مصرف کرده اید، پزشک شما به عوض داروهای تجویزی، ممکن است داروهای گیاهی را نیز مدنظر قرار دهد. دلایل متعددی برای این ادعا وجود دارد. زرشک می تواند احساس سرحال بودن به شما دهد و شما را از سایر معالجات نجات دهد. همچنین، میزان مقاومت به آنتی بیوتیکها رو به افزایش است. به منظور رهایی از این وضعیت. بسیاری از معالجین به سایر راههای درمان بیماریها روی می آورند. بنا به دلایل مشابه. پماد زرشک را نیز می توان برای درمان ورم مفاصل یا پسوریازیس تجویز کرد، چون داروهایی که به طور مرتب برای درمان این حالات مصرف میشوند ممکن است تعادل بدن شما را مختل سازند. غالباً عوارض جانبی ناشی از معالجات درمانی قوی سبب تحریک واکنشهایی در بدن میشوند که به مثابه یک بیماری کاملاً جدید می تواند جلوه کند. صرف نظر از هرگونه دلیل ، وقتی پزشک شما بداند که قطع مصرف دارو هیچگونه خطری برای سلامتی شما ندارد، می تواند در عوض ، مصرف زرشک را تجویز کند. زرشک همچنین می تواند به عنوان یک روش پیشگیرانه توصیه شود. هرگز نباید بیش از پنج تا هفت روز زرشک مصرف کرد. اگر معده شما حساس است، مصرف این ماده به مدت سه تا پنج روز احتمالاً کافی است. برای درمان گلودرد ، عفونتهای مثانه ، اسهال ، برونشیت یا عفونتهای مخمری از اشکال قابل مصرف زرشک حالت مورد نظر را بر گزینید : ▪ چای: ۲ تا ۴ گرم ریشه خشک زرشک خیس خورده، روزانه ۳ بار. ▪ تنتور: (محلول ۵.۱ ساخته شده از گیاه و الکل یا گل، الکل و آب) به میزان ۳ تا ۶ میلی لیتر (۲.۱ یا ۱ و ۲.۱قاشق چایخوری، روزانه سه بار) ▪ عصاره های خشک: ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم، روزانه سه بار. ▪ برای درمان آرتریت، پسوریازیس، ناراحتیهای پوستی: ۱۰ درصد عصاره زرشک را روزانه سه بار روی پوست بدن بمالید. باید توجه داشت که پاره ای از عفونتها در صورت مصرف نکردن آنتی بیوتیک ممکن است خطرناک باشند. هرگز در این فکر نباشید که در صورتی که بدن شما به آنتی بیوتیک قویتر نیاز دارد به جای آن از گیاهانی مانند زرشک استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که دستورالعملهای درمانگر خود را رعایت می کنید. ▪ نکات احتیاطی : اگر زرشک به صورت صحیح استفاده شود ماده دارویی بی خطری است، اما در صورت باردار بودن از مصرف آن اجتناب ورزید. ▪ تداخل های احتمالی : میزان مصرف بالای این گیاه به مدت طولانی می تواند سبب ناراحتی معده و روده ها شود ، و جذب ویتامین B کافی در بدن را مشکل کند.
 
+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم آبان 1389ساعت 13:27  توسط سهند  | 

گل هميشه بهار




مشخصات گياه شناسي :
گياهي است با برگ هاي تحتاني قاشقي شکل و برگ هاي فوقاني سرنيزه اي،. گل ها همواره زرد تا نارنجي رنگ بوده و ميوه هاي فندقي آن خميده و قلابي شکل مي باشند.
انتشار جغرافيايي :
اين گياه خاستگاه مديترانه دارد ولي در ايران در نقاط مختلف کشور به عنوان يک گل زينتي کاشته مي شود.
ترکيبات شيميايي :
ترکيب شيميايي موسوم به کالاندولين ،اسيد ساليسيک : صمغ و اسيدهاي آلي عمدتاً ترکيبات شيميايي گل هميشه بهار را تشکيل مي دهند.
قسمت مورد استفاده :
گل ها و همچنين سرشاخه گل دار گياه مصرف دارويي دارد.
اثرات دارويي و طرز استعمال :1.درمان جوش ها، التهابات و ترک پوست : گل هميشه بهار اثر فوق العاده اي در درمان برخي از ناراحتي هاي پوستي همچون ترک پوست، جوش ها و انواع التهابات پوستي دارد به طوري که امروزه در داروخانه ها عصاره گياه مذکور تحت عنوان پماد کالاندولا عرضه مي گردد. براي تهيه پماد کالاندولا مي توان 4 تا 6 گرم عصاره گل هميشه بهار را در مقداري کره يا چربي مخلوط نموده و به شکل خارجي در وضع استعمال نمود.
2.درمان پنبه، زگيل و ميخچه : به اين منظور برگ تازه کالاندولا را به شکل ضماد و يا برگ در سرکه خيسانده شده آن را در موضع مي دهند.
3.درمان يرقان : 1ـ2 قاشق غذاخوري از گياه در نيم ليتر آب به شکل خوراکي در درمان يرقان مؤثر است.
4.پائين آورنده کلسترول خون : دم کرده 30 گرم گل هميشه بهار در يک ليتر آب اگر تماماً در يک روز مصرف شود پائين آورنده کلسترول خون است.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:53  توسط سهند  | 

کاسنی


خواص دارويي کاسني

قلب، كبد و كليه را فعال مي كند.
كاسني گياهي پايا، علفي به ارتفاع 5/0 تا5/1 متر است. ريشه اي قوي و دراز به رنگ قهوه اي دارد. برگهاي آن متناوب و پوشيده از تارهاي فراوان در اطراف و گلبرگهاي مياني است.
قسمت مورد استفاده كاسني، برگ، ريشه و دانه آن است.
فوايد:
اين گياه در پزشكي اهميت بسياري داشته است. به طوري كه ابن سينا پزشك بزرگ مسلمان در مورد گياه كاسني و خواص آن رساله اي نوشته است.
دانشمندان علم گياه شناسي براي اين گياه خواص و آثار زير را برشمرده اند:
ـ كاسني باز كننده و حمل كننده ماده بيماري كبد است.
ـ كاسني مسكن عطش و حرارت دروني است. كاسني در درمان التهابات معده و پاك كردن مجاري ادراري، مؤثر است.
ـ اگر آب پخته كاسني را با سكنجبين ميل كنيد بهترين داروي تب هاي طولاني و مداوم است.
ـ ماليدن آب كاسني به محل هاي خارش بدن بسيار مفيد است.
ت غرغره آب كاسني با فلوس براي درد گلو، ورم و سوزش گلو مفيد است. فرمول مذكور براي درمان ورم حلق (لارنژيت) و تورم مفصلي نافع است.
ـ مصرف تخم كاسني، كمي با حالت تهوع همراه است كه بايد در آن سكنجبين اضافه كنيد.
ـ ريشه كاسني در باز كردن و روان شدن اخلاط بسيار مؤثر است.
ـ ريشه كاسني، مجاري گوارشي را پاك مي كند و بهترين تصفيه كننده خون است. ريشه كاسني در از بين بردن ورم احشا خيلي مؤثر است.
ـ ريشه كاسني بهترين دارو براي آب آوردن شكم است و در نفخ و تحليل مواد بسيار نافع است. ريشه كاسني براي تقويت معده، زياد كردن ادرار و رفع درد مفاصل و ضد يرقان مفيد است.
ـ عرق كاسني كه از گياه تازه كاسني گرفته شده باشد براي خنكي به كار مي رود.
ـ برگ هاي كاسني داراي املاح پتاس است و جوشانده آن براي تصفيه خون، تقويت معده و اعضا به كار مي رود.
كاسني انواع مختلف دارد كه ريشه و برگ هاي آن در پزشكي، در بهبود تب ها، يرقان (زردي) و انسداد مجاري صفراوي مفيد است.
ـ تمام قسمت هاي كاسني مخصوصاً ريشه و برگ آن، محرك صفرا است و به عمل هضم كمك مي كند و اثر آن در نارسايي هاي كبدي، قولنج هاي كبدي و ناراحتي هاي صفراوي بارز است.
كاسني در ازدياد نطفه و زيبايي چهره كودك تازه متولد مفيد است.
كاسني انسان را از ابتلا به قولنج نگه مي دارد.
ـ كاسني، توان و نيروهاي بدني را تجديد مي كند. كاسني در ضعف اعصاب، ضعف چشم و فشار خون مفيد است.
كاسني، قلب، كليه، كبد را فعال و با نشاط مي گرداند. كاسني رحم را به وظيفه طبيعي خود وا مي دارد.
ـ برگ كاسني، داراي مقداري ويتامين(ث) است و لذا در حفظ جواني مؤثر است. برگ كاسني، زهر طحال را از بين مي برد و كيسه صفرا، يرقان و دردهاي معده و كبدي را معالجه مي كند.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:44  توسط سهند  | 

قره قاط



مصرف گیاه قره قاط سیاه میزان قند خون و عوارض قلبی را در مبتلایان به دیابت کاهش می دهد.

دو تن از پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تاثیر مصرف خوراکی گیاه قره‌قاط سیاه را بر موش های دیابتی بررسی کردند. 

بر پایه این بررسی که مشروح آن در فصلنامه کومش منتشر شد، مصرف خوراکی گیاه قره‌قاط سیاه به مدت 6 هفته ، میزان قند خون را به میزان درخور توجهی کاهش می دهد. 

این بررسی همچنین نشان می دهد، تجویز خوراکی و دراز مدت قره قاط سیاه با تغییر تولید و آزاد‌سازی عوامل موثر بر رگ ها و با اثر مستقیم بر عضله صاف جدار رگ های خونی و کاهش پاسخ انقباضی، عوارض قلبی عروقی دیابت را کاهش می دهد. 

دیابت از عوامل خطر مهم بیماری های قلبی عروقی است و یكی از عوارض مهم دیابت اختلالات رگ های خونی در قسمت های مختلف بدن است.

اسم ترکی این گیاه قره قاط می باشد .

به این گیاه قراقات و قراطاط هم گفته اند عده ای از گیاه شناسان قدیمی  ایران از جمله بغدادی این گیاه را نوعی زغال آخته و عده ا ی دیگر نوعی زرشک می دانند ولی جدیداً این گیاه را در خانواده ی زغال آخته

قرار داده اند تمام خواص زرشک و زغال آخته در این گیاه جمع شده است

خواص دارویی این گیاه

چربی خون را پایین می آورد - فشار خون را کم می کند و برای معالجه مرض قند نیز توصیه شده است در زبان ترکی قرهغات به معنی چوب سیاه است . به این جهت به ریشه ی خولنجان که دارای رنگی تیره است قره غات هم می گویند. البته بین قره قاط و خولنجان هیچگونه شباهت و بستگی نیست .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:26  توسط سهند  | 

گل لادن




با عفونت معده مبارزه مي‏كنم. براي برنشيت مزمن نافعم و اخلاط سينه را پاك مي‏كنم. برگ و گل من ضد رقيق شدن خون است و آن را تصفيه مي‏كند. اگر از گياه تازه من ضماد بسازند و بر سر بگذارند پياز مو را تقويت مي‏كند. به مسلولين توصيه مي‏كنم كه از من استفاده كنند.

در كتابهاي لغت و ادبيات فارسي از «لاد» و «لادن» زياد توصيف شده و اشعار نغزي سروده‏اند.
از عبير و عنبو از مشك و لاد و دار بوي در سرا بستان ما اندر خزان ميدار بوي
هر لاله كه از دامن كهسار بر آمد از لطف تو بود ارنه ز خارا ندمد لاد
نريزد از درخت ارس كافور نخيزد از ميان لاد لادن
اينها همه در وصف صمغ خوشبويي است كه نامش لادن عنبري بوده، و از خارج مي‏آورده‏اند. به اين صمغ در زبان فرنگي «لادانوم» و «لابدانم» مي‏گويند و ازشكاف درختي كه نام لاتيني‏اش «سيستوس» بوده و عربي به آن «قسطوس» گويند خارج مي‏شود. اين صمغ خوشبو بوده و قاعده‏آور است و چون آن را زير دامن زني كه عادت ماهانه‏اش بند آمده است دود كنند، باز خواهد شد. داروسازان سنتي ايران طاسي سر را با اين صمغ معالجه ميكردند كه شرح آن بعدا داده خواهد شد اين درخت كه نوعي كاج است، در ايران نيست ولي در صفحات شمال ايران، يعني جنگلهاي كنار بحر خزر نوعي عشقه به نام «داردوست» مي‏رويد كه بيش از چهار سال عمر مي‏كند و در زمان كهولت از تنه آن صمغي بيرون مي‏آيد كه به آن لادن گويند و مانند لادن عنبري عادت ماهانه زنان را باز مي‏كند. اين عشقه سابقا در طب زياد به مصرف مي‏رسيد، ولي به علت مسموميت شديدي كه داشت استفاده دارويي از آن منسوخ گرديد و اما آنچه امروزه در نزد ما به گل لادن معروف است، يك گل زينتي است كه زادگاه اوليه آن «پرو» در امريكاي جنوبي بوده، و پس از كشف امريكا آن را به اروپا آورده، و كم كم كاشتن آن در ايران معمول شده است و حالا اجازه فرماييد اين گل خود را به شما معرفي نمايد.
اسم من گل لادن است. اعراب به من ابوخنجر و طرطور مي‏گويند و هيچگونه نسبت و شباهت با صمغ لادن كه شعرا آن را توصيف كرده‏اند ندارم. شما مرا در باغچه و گلدان مي‏كاريد و هيچگونه استفاده از من نمي‏كنيد، در صورتي كه گلبرگها و ساقه‏هاي نازك من اگر در سالاد ريخته شوند، آن را خوش طعم كرده، و خوردن آن عفونت معده و روده‏ها را از بين مي‏برد. برگ و گل من ضد رقت خون و تصفيه كننده آن مي‏باشد. شيره گياه تازه من در رفع بيماريهاي سينه و سل مفيد است، مخصوصا عرق شبانه مسلولين راكم مي‏كنم. و براي نزله، برنشيت مزمن و افلاطوني سينه مفيد مي‏باشم. ضماد له شده گياه تازه من بر سر، پياز مو را تقويت كرده و از ريزش آن جلوگيري مي‏كند.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:25  توسط سهند  | 

گياه بارهنگ

 


اين گياه در جاهاي مختلفي مي رويد و انواع مختلفي دارد. معمولاً از دانه هاي اين گياه استفاده مي شود. از اين گياه براي ناراحتيهاي تنفسي استفاده مي شود و يكي از گياه هاي لعاب دار و داراي ماده سافورين است.

 

دانه هاي آن را در آب خيس مي كنند. اين گياه عوارض جانبي ندارد. از برگ اين گياه به وفور استفاده مي شود و برگ آن خاصيت ضد عفوني كننده دارد و همچنين دانه اين گياه هم خاصيت ضد عفوني كننده و خلط آوري خوبي براي دستگاه تنفسي دارد.

 

 

 

به فارسی گیاه و تخم آن را «بارهنگ » و در برخی مناطق ایران « بار تنگ» و در تبریز « تخم بیزوشا» گویند . در کتب طب سنتی با نامهای « بار تنگ» و یا عربی آن « لسان الحمل کبیر» نامبرده می شود. به فرانسوی آن را Plantain ، Plantain   majeur و Grand   plantain و به انگلیسی Plantain و         plantain Larger  نامند . در هند در ایالت بمبئی نیز آن را « بار تنگ» می نامند. گیاهی است از خانوادۀ Plantaginaceae نام علمی آن Plantago  major  L. است. گونۀ دیگری به نام Plantago   asiatice  L. در برخی مدارک به عنوان مترادف بارهنگ یا لسان الحمل کبیر ذکر شده است .

 

مشخصات

گیاهی است چند ساله به بلندی 45- 10 سانتی متر بدون ساقه . برگها تخم مرغی پهن ، ضخیم ، دراز و دارای 9-3 رگبرگ کاملاً مشخص صاف یا پوشیده از کرک که به شکل گروهی مستقیماً از ریشه از محل یقه از خاک بیرون آمده اند. گلها خوشه ای و در انتهای یک پایۀ گل دهنده گُرز مانند ظاهر می شوند. میوۀ آن دارای دو خانه است و در هر خانه 8-4 دانۀ تخم مرغی کوچک وجود  دارد. اغلب قسمتهای اندام گیاه نظیر برگ ،ریشه و تخم آن مصارف دارویی دارد.

تکثیر بارهنگ از طریق کشت تخم آن در زمین اصلی صورت می گیرد و روش کاشت آن شبیه اسفرزه است که در آن بخش ذکر شده است .

بارهنگ در اطراف تهران ، ری ، کرج و در گیلان در لاهیجان ، در آذربایجان در تبریز، سراب ، سهند ، و در کردستان ، خراسان ، اصفهان ، بلوچستان دیده می شود . این گونه بارهنگ در اروپا ، شمال آفریقا ، امریکای شمالی و هند انتشار دارد. چند گونه از خانوادۀ بارهنگ در ایران می رویند که از نظر خواص دارویی بسیار مشابه بارهنگ هستند . نامهای علمی آنها عبارت است از :

1- Plantago  lanceolata  L. . این گونه در کتب طب سنتی با نام « لسان الحمل صغیر» ذکر می شود و فارسی آن « بارهنگ نیزه ای » است . به فرانسوی Plantain   lanceole و Herbe  a  cinq  coutures و Oreill  de liver گفته میشود.

این گیاه چند ساله است و بدون ساقه می باشد . برگهای آن دراز نیزه ای نوک تیز که دارای 5-3 رگبرگ مشخص است . میوۀ آن به شکل کپسول و کمی دراز است که در آن 2 دانه قرار دارد. دانه ها کمی دراز ، و لیز است و در طرف داخل دانه دارای شیاری می باشد. این گیاه در ایران در منطقۀ تهران ، کرج ، شمیرانات ودر گیلان در رشت ، لاهیجان ، و در ساحل آستارا و در آذربایجان در تبریز در کنار شهرها و در اطراف اردبیل ، خوی و در خراسان در مناطق مرزی حریرود و در اراک و تفرش ، لرستان ، خرم آباد ، ملایر ، مسجد سلیمان ، شیراز، کرمان ، بلوچستان ، زابل و سیستان دیده می شود در اروپا و همچنین در هند نیز انتشار دارد.

2- Plantago   media  L. که به فرانسوی Plantain   moyen گفته میشود گیاهی است چند ساله بدون ساقه برگها همه از ریشه خارج شده اند و در هر دو سطح پوشیده از کرک، تخم مرغی و دارای 9-5 رگبرگ مشخص هستند. این گیاه در آذربایجان و اطراف رشت می روید.

دو گونۀ فوق از نظر خواص خیلی شبیه بارهنگ رسمی و از نظر شکل بوته نیز با کمی اختلالات مشابه می باشند.

گونۀ دیگری از گیاهان این خانواده که از نظر خواص مشابه بارهنگ است ولی از نظر شکل کمی متفاوت است به نام Plantago  coronopus  L. میباشد. به فرانسوی Hart,s   horn گفته می شود. این گونه در کتب طب سنتی با نام            « اوذَینه» آمده است . گیاهی است یکساله و دوساله و در برخی مناطق چند ساله بدون ساقه و کم و بیش پوشیده از کرک. برگها دراز، مثلثی ، با بریدگی که همه از ناحیۀ یقه ریشه بیرون آمده اند این گیاه در ایران در مراتع و چمنزارهای بوشهر، در آبادان ، مسجد سلیمان و بلوچستان دیده می شود [ از فلورا ایرانیکا].

فلورا ایرانیکا معتقد است که دو گونه فرعی از این گیاه یکی به نام علمی Plantgo   coronopus  Sub   coronopus در گرگان، لرستان (پشت کوه)، مهران، بختیاری، قصر شیرین،اهواز، بوشهر، برازجان بلوچستان وجزیرۀ هرمز می روید و دومی به نام علمی  Plantgo   coronopus  Sub commutata (Guss.) Pilger در لرستان ، پشت کوه ، ایلام مهران ، بین دهلران و شوش و در فارس ، بوشهر، دشت ارژن ، کازرون ، لار ، جزیرۀ قشم و حاجی آباد نزدیک طارم انتشار دارد.

4- Plantago   crassiflia   Forsk که مترادف P.maritima L. می  باشد. نام اصلی این گونه سابقاً P.maritima گفته می شد. این گونه به فرانسوی Plantain  maritime گفته می شود. و از نظر شکل کم و بیش شبیه سایر گونه هاست. این گیاه بیشتر در سواحل شنزار می روید. در ایران در غرب تهران در مردآباد کرج ، در آذربایجان غربی در ساحل دریاچه در نقاط شور ساحلی، در افشار در کنار آبهای معدنی احمدآباد ، در مرکز در کوه قهرود و در مناطق مرزی حریرود و در شرق دیده می شود.

 

ترکیب شیمیایی

در گیاه بارهنگ و اکثر سایر گونه های مشابه بارهنگ گلی کوزید اوکوبین یافت می شود [ کوبوتا]. و بعلاوه دارای مادۀ پلانتاژین می باشند[ چونگ کوئو تو نونگ یائوچی ] . در تخم یا دانه های آنها مقدار زیادی مواد گلوتینی و بعلاوه پلانته نولیک اسید ، سوکسی نیک اسید ، آدنین [ کاریونه وکیمورا]، کولین، اوکوبین وجود دارد [ اوگاتا & نیشی اوجی ].

در گزارش تحقیقات دیگری آمده است که در گیاه وجود گلی کوزید اوکوبین تایید شده و در تخمهای آن در حدود 183/0 درصد مادۀ هولوزید پلانتئوز وجود دارد . در برگهای آن تعدادی گلوکوزید ، ساپونین و ترکیبات تلخ یافت می شود [G.I.M.P] .

معمولاً در بازار زیر عنوان بارهنگ مخلوطی از چند گونه و عمدتاً P.major و P.lanceolata و مقداری نیز از سایر گونه های فوق عرضه می شود. از نظر ترکیبات شیمیایی و خواص گونه های فوق کم و بیش شبیه هستند و همۀ آنها از نظر زراعی علف هرز مراتع محسوب می شوند ولی از نظر دارویی دارای خواص مفیدی می باشند. در هند برگهای تازۀ بارهنگ بخصوص گونه  P.lanceolataدارای خاصیت ضد باکتری است و روی زخمها و جراحتها ونقاط ملتهب می گذارند ، خیلی مفید است [ G.I.M.P] . این کار را مرسو است که در گیلان ، شمال ایران نیز می کنند و از له شدۀ برگ بارهنگ برای التیام زخم استفاده می کنند. آقای دکتر H.Leclerc نیز در تجربیاتی نشان داده است که اگر برگ تازۀ بارهنگ را چند ساعت در آب جوشیده گذارند و قطعات آن را روی زخمها بیندازند درالتیام زخم تسریع می شود. در هند از برگهای گونۀ P.major نیز به همین ترتیب استفاده می شود و از دانه های بارهنگ به عنوان تونیک و محرک و برای معالجۀ اسهال خونی تجویز می شود ، بعلاوه از برگها و ریشۀ بارهنگ نیز به عنوان تب بر مصرف می شود. در فرانسه مرسوم است از برگها یا ریشۀ بارهنگ 100 – 50 گرم گرفته در یک لیتر آب جوشانده و برای قطع اسهال 3 فنجان در روز می خورند قابض و آرام بخش است .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:22  توسط سهند  | 

گل نسترن


 

 گل نسترن: dog rose
▪ نام علمی : rosa canina
نسترن كه دركتابهای قدیمی به نام نسرین،نسترن ونستر نیز نامیده شده است درختچهای كوچكی است كه درحاشیه جنگل ها،چاههاوگودال های آب می رویدوارتفاع آن به حدود سه مترمی رسد.
برگهای آن دارای ۷-۵برگچه به رنگ سبز سیر است.گل نسترن مانندگل  سرخ بوده وبه رنگهای سفید،صورتی وسرخ می باشدكه به حالت منفردویامجتمع ظاهرمی شود.
میوه آنبیضی شكل وبه رنگ قرمزتیره یاروشن است كه به نام سای نورودون Cynorhodonخوانده می شود.جدار داخلی میوه دارای الیاف باریك وابریشمی است كه درآن فندقه های سختی جادارد.پس ازخشك شدن دارای طعمی قابض وكمی شیرین بابوئی ضعیف می باشد.
▪ تركیبات شیمیای:
قسمت گوشتدار سای نورودون دارای مقدارزیادی ویتامین C،اسید سیتریك،اسیدمالیك،قندوتانن است.
دانه های آن دارای حدود ۱۰%روغن بوده كه به رنگ زردكمرنگ متمایل به قرمزودارای بوئی مطبوع می باشد.البته دانه ها سمی است.
▪ خواص  داروئی:
۱) دم كرده:۵۰گرم سای نورودون رادریك لیترآب جوش ریخته وبه مدت ۱۰دقیقه دم كرده وسپس آن راصاف كنید.
۲) جوشاندهمقدار۵۰گرم سای نورودون رادریك لیترآب جوش ریخته وبگذاریدبه آرامی برای مدت ۱۰دقیقه بجوشدسپس آن راصاف كنید.این جوشانده به عنوان ضد بیماری اسكوربوت(كمبودویتامین C)به كارمی رود.
۳)جوشانده غلیظ:مقدار۵۰گرم سای نوردون رادریك لیترآب جوش ریخته وبگذاریدبه آرامی بجوشدتاحجم آن نیم لیتر شودسپس آن راصاف كنید.این جوشانده بسیار ادرارآوربوده وبرای برطرف كردن حبس البول بكار می رود.
۴)گرد سای نورودون:مقدار مصرف این گرد۵/۰تا۱گرم می باشدوبه عنوان ضدبیماری اسكوربوت مصرف می شود.
۵)مربای سای نورودون:ابتداباید سای نورودون را به خوبی تمیز كرده،پوست،الیاف داخلی ودانه هارااز آن خارج كنیدودرداخل ظرفی كه سركه داردبریزید وبهم بزنیدتا نرم شودسپس آن راكوبیده وباالك كنید،وقسمت صاف شده رابا۵/۱برابروزنش قندیاشكرمخلوط كرده وبپزیدتابه صورت خمیر یكنواختی درآید.
۶)شربت نسترن:یك گیلوگرم سای نورودون رابا۲۵۰گرم نبات كوبیده یاشكرمخلوط كرده و۵/۱لیترنیزعرق نعناع به آن اضافه كنیدودرجای گرمی بگذاریدبماند.البته هرروزآن راتكان دهیدبعدازدوهفته آن راصاف كنید.مقدار مصرف آن یك فنجان سه بار درروز است.
۷)عرق نسترن:یك چهارم لیوان ازعرق نسترن راعرق نسترن رابایك لیوان آب مخلوط كرده،سپس آن راشیرین كنید.ازاین شربت می توانیدچندلیوان درروز بنوشید
▪ خواص طبی:
گل نسترن ازنظرطب قدیم ایران گرم وخشك است:
۱) سرشارازویتامین Cمی باشد.درصدگرم آن ۶۰۰میلی گرم (۶گرم)ویتامین Cوجوددارددرحالی كه ۱۰۰گرم پرتقال فقط دارای ۵۰میلی گرم ویتامین Cاست بنابراین مقدارویتامین Cگل نسترن۱۲۰برابرپرتقال است.
۲) درمان كننده حبس البول است.
۳) بوی بد بدن رادفع می كند.آنهائی كه عرق زیادمی كنندوبوی بد می گیرندبایدتن خودرابعدازحمام كردن بادم كرده گل وبرگ نسترن آبكشی كنند.
۴) آرام كننده اعصاب است.
۵) اسهال رابرطرف می كند.دم كرده آن را  می توان به كودكان برای رفع اسهال داد.
۶) خونریزی سینه رابندمی آورد.
۷) سنگ وورم كلیه رارفع می كند.
۸) الیاف داخلی سای نورودون ضدانگل است مخصوصاًكرم اسكاریس راودراین موردباید۵/۰گرم آن رامخلوط باعسل خورد.
۹) اگردرادرارآلبومین وجود داشته باشدبرای برطرف كردن آن ازدم كرده این گیاه استفاده كنید.
۱۰) بی خوابی رابرطرف می كند.
۱۱) انقباض ماهیچه های معده رابرطرف می كند.
۱۲) سرعت جریان خون رادرپوست زیادكرده وباعث لطافت پوست می شود.
۱۳) دررفع غم وغصه مؤثراست.
۱۴) برای رفع طپش قلب ازدم كرده آن بنوشید.
۱۵) معده راتقویت می كند.
۱۶) مصونیت بدن رادر مقابل بیماریها بالا می برد.
۱۷) برای ترمیم شكستگی استخوان ورفع ورم مقعدضمادی ازبرگ این گیاه درست كرده وروی قسمت شكستگی یاتورم قرار دهید.
۱۸) چون گل نسترن شیرین است حشرات رابهخودجذب می كندمخصوصاًحشره مخصوصی به نام سای نیپس Cynipsكه درنیش زدن،برجستگی های كوچكی پوشیده ازتاروبه رنگ سبز مایل به قرمز درآن به وجودمی آوردكه به نام (به دگار)Bedegarمعروف است كه خواص طبی مهمی دارد.مخصوصاًبرای بیماران مسلول تقویت كننده بوده ومانع عرق كردن می شود؛وهمچنین مقدارآلبومین درادرار راكم می كند.(به دگار)اثر آرام كننده اعصاب نیز دارد.
مضرات نسترن:
نسترن به هیچ وجه خطری ندارد وهمه می توانندازآن استفاده كنندولی همانطوركه گفته شددانه های آن سمی است ونبایدمصرف شود.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:20  توسط سهند  | 

پنیرک



پنيرك در شيراز «خطمي»، «نان كلاغ» و در گيلان «پين ديره» ناميده مي‌شود. در كتب طب سنتي انواع آن را با نام «خبازي»، «خيرو» و «ملوخيا» ذكر مي‌كنند. به هندي نيز برخي گونه پنيرك را «خبازي» و «خباجي» مي‌نامند. به فرانسوي به انواع آن noegamarF و evuaM و به انگليسيwollaM گويند. در ايران دو گونه از آن مي‌رويد پنيرك كبير و پنيرك صغير.

پنيرك كبير

در فارسي پنيرك و در كتب طب سنتي به آن «خطمي» گويند. گياهي است علفي پايايا دوساله، بلندي آن 08 -04 سانتي‌متر و گل‌هاي آن درشت است.
در ماه‌هاي ارديبهشت تا تير ماه به رنگ قرمز مايل به بنفش ظاهر مي‌شود. ريشه‌هاي آبدار و سفيدرنگي دارد و ساقه آن استوانه‌اي شكل و راست است. برگ‌هاي بزرگ و داراي دم برگ است. گل‌هاي آن پس از خشك شدن به رنگ آبي درمي‌آيند.

پنيرك صغير

از نظر ارتفاع، برگ و گل در تمام قسمت‌ها كوچك‌تر از پنيرك كبير است. گل‌هاي آن سفيد با رگه‌هاي قرمز يا قرمز ارغواني است. در بيشتر نقاط ايران مي‌رويند از جمله در دامنه‌هاي البرز، اطراف تهران، شمال ايران، قوچان، شيراز، كرمان، اصفهان، دليجان، خراسان، بلوچستان، اراك، سمنان، جزيره قشم، آذربايجان و ديگر نواحي مي‌رويند.
پنيرك گياه خودرويي است و پرورش آن چندان كار سختي نيست. اين گياه به طور وسيعي در مكان‌هاي خشك و آفتابي مي‌رويد. از نظر طب سنتي گياه پنيرك را معتدل مي‌دانند. اخلاط غليظ را رقيق و اخلاط خيلي رقيق را معتدل مي‌كند. ساييدگي برگ آن براي شكستگي اعضاء نافع است. تركيب آن با روغن زيتون براي سوختگي و عقرب‌گزيدگي مفيد است. دم كرده ساقه و برگ آن با شكر، گرفتگي صدا را برطرف مي‌سازد. در درمان التهاب‌هاي تنفسي و جوش‌هاي پوستي كاربرد دارد. داراي ويتامين A و B و C است و در درمان بيماري‌هاي كليه و مثانه بسيار مؤثر است. ضدسرفه و مرهم سينه است.
برگ وريشه پنيرك اگر به شكل ضماد درآيد و روي دمل و يا كورك قرار گيرد باعث مي‌شود تا فوراً سرباز كنند. جوشانده آن براي عفونت‌هاي مثانه، اسهال خوني و سرفه‌هاي شديد موثر و مفيد است. دم كرده آن براي كساني كه دچار يبوست و داراي معده و روده‌هاي تنبلي هستند، توصيه مي‌شود. در درمان برونشيت و استفراغ نيز استفاده مي‌شود. به صورت غرغره در رفع تحريكات مخاط دهان و درد گلو اثر مفيدي دارد و همچنين براي رفع سوزش مجراي ادرار مفيد است. براي رفع جوش‌هاي صورت نيز مي‌توان از پنيرك استفاده كرد ضمن اينكه درد و ناراحتي‌هاي محل جوش را تسكين مي‌دهد و به صورت كمپرس يا لوسيون در درمان سوختگي‌ها موثر است. در هندوستان از گياه پنيرك به عنوان داروي لعابدار نرم‌كننده و خنك‌كننده استفاده مي‌شود، 003 گرم برگ خشك پنيرك را در يك ليتر آب مي‌جوشانند و به عنوان مسكن مي‌خورند. استعمال جوشانده آن به صورت كمپرس گرم و حمام، در رفع ناراحتي‌هاي بواسير، بعضي تومورها، ورم پلك چشم و غيره بين مردم معمول است.
از جوشاندن گل و برگ آن در نيم ليتر آب، محلولي به دست مي‌آيد كه اثر نرم‌كننده در پوست بدن دارد و به صورت لوسيون ماليدن بر روي پوست، آرامش و نرمي خاصي به افرادي كه داراي پوست حساس و لطيف دارند مي‌بخشد. براي تسكين ناراحتي‌هاي ناشي از تابش گرماي خورشيد و آفتاب‌زدگي، جوشانده 005 گرم گل يا ريشه گياه را در يك ليتر آب تهيه كرده و پس از صاف كردن به ملايمت در محل سوختگي مي‌مالند، براي رفع سردردهاي يك طرفه شديد، دل پيچه، ورم لوزه‌ها، درد گلو و آنژين اثر مفيد دارد.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:15  توسط سهند  | 

غوره

 


غوره میوه نارس انگور است که دارای طعم ترشی می باشد . غوره دارای اسیدهای آلی مانند اسید مالیک ، اسید فرمیک ، اسید سوکسینیک ، اسید اگزالیک ، اسید گلوکولیک و قند می باشد .

غوره برای افراد مبتلا به چربی خون بسیار مفید بوده و ضد عفونی کننده بدن نیز هست . همچنین اگر با سالاد میل شود ، برای لاغر کردن سودمند است .

هرگز غوره را با معده خالی نخورید ، چون روی معده اثر سوء می گذارد. همچنین خانم های باردار  از خوردن زیاد غوره خودداری کنند ،‌ چون غوره ادرارآور است و ممکن است موجب سقط جنین شود .

خواص درمانی غوره :

غوره از نظر طب قدیم ایران سرد و قابض است .

1- در درمان ورم مخاط دهان و نرمی لثه ها موثر است .

2- آب غوره برای درمان چاقی مفرط مفید است .

3- بیماری اسکوربوت که به دلیل کمبود ویتامین C  در بدن به وجود می آید ، با آب غوره درمان می شود .

4- آب غوره چون دارای تارتارات پتاسیم است، برای درمان سیاتیک و رماتیسم حاد بسیار مفید است .

5- در دفع زردی موثر است .

6- خوردن آب غوره بلوغ دختران را جلو می اندازد و قاعده را باز می کند .

7- حرارت و صفرای بدن را دفع می کند و روده ها را ضد عفونی می کند .

8- آبغوره تقویت کننده کبد  است .

9- برای برطرف کردن ورم گلو ، آب غوره قرقره کنید .

10- برای دفع کرم روده و تقویت معده باید مدت پنج روز آش آبغوره همراه با زیره سیاه مصرف کنید. البته در این مدت باید از خوردن غذاهای سنگین اجتناب نمائید .

11- آب غوره درمان کننده پا درد و کمردرد می باشد . برای معالجه میتوان به مدت ده روز آش آبغوره مصرف نمود . البته از خوردن غذاهای سنگین در این مدت اجتناب کرد .

12- ترشی غوره نیز برای معالجه رماتیسم و سیاتیک مفید است .

تهیه چاشنی هایی با غوره

گرد غوره

برای تهیه گرد غوره، غوره ها را پاک کرده، دم آن ها را می گیریم و می شوییم. بعد روی پارچه ای تمیز پهن می کنیم و در محلی آفتاب گیر قرار می دهیم تا خشک شوند . سپس آن ها را آسیاب می کنیم تا به طور کامل نرم شوند. گرد غوره ی آماده شده را درون یک ظرف درب دار ریخته و در محلی خشک نگهداری می کنیم. برای افزایش زمان ماندگاری می توان کمی نمک به آن اضافه کرد.

نکته ی بسیار مهم در مورد گرد غوره این است که برای تهیه ی آن باید از غوره ی عسگری استفاده کرد.

آب غوره

غوره ها را پاک کرده، دم آن ها را می گیریم و می شوییم. سپس آنها را درون آبمیوه گیری می ریزیم و آب آنها را می گیریم. در روش دیگر می توان غوره ها را درون مخلوط کن ریخته و پس از آن غوره های له شده را که دارای پوست و هسته هستند، درون یک تنظیف و یا صافی ریخته و به طور کامل صاف کرد. برای تهیه ی آب غوره ، نوع غوره ی مورد استفاده زیاد مهم نیست، ولی اگر از نوع عسگری استفاده شود، بهتر است. توجه به این نکته لازم است که بعضی از انواع غوره ها ترش تر از برخی دیگر هستند. در صورتی که میزان ترشی آب غوره ی به دست آمده به اندازه ی دلخواه نباشد ، می توان آن را به مدت چند دقیقه جوشانید تا کمی غلیظ تر و ترش تر شود. در ضمن با این عمل مدت نگهداری آبغوره هم بیشتر خواهد شد.

آب غوره را در بطری مورد نظر می ریزیم و درب آن را به طور کامل می بندیم تا هوا به داخل آن نفوذ نکند. در صورتی که بخواهیم آن را برای مدت طولانی نگهداری کنیم ، از ترکیب آب و آرد، خمیری تهیه کنید و دور درب را با خمیر می پوشانیم. همچنین می توانیم با نوار چسب های بسیار محکم درب بطری را به طور کامل پلمپ کنیم.

رب غوره

غوره را شسته و روی آن نمک می ریزیم ( به اندازه ی دلخواه ) و روی حرارت ملایم قرار می دهیم. پس از آن درب ظرف را می گذاریم تا غوره ها به طور کامل بپزند و نرم شوند. سپس آن ها را از صافی رد می کنیم. در صورتی که رقیق بود ، کمی دیگر آن را می جوشانیم تا غلظت آن به اندازه ی رب گوجه شود. سپس در یک ظرف در بسته در یخچال نگهداری می کنیم. نکته ی مهم آن است که در مرحله ای که می خواهیم، رب کمی غلیظ تر شود، باید شعله ی زیر آن بسیار ملایم باشد، چون در این مرحله رب غوره سریع می سوزد. به عبارتی دیگر برای تهیه ی یک رب خوب باید زمانی طولانی صرف کرد.

در ضمن اگر رب را در ظرف لعابی تهیه کنید، رنگ و کیفیت بهتری خواهد داشت. در صورتی که از ظرف فلزی استفاده می کنید، باید دقت کنید که کوچک ترین خراش یا زدگی در ظرف وجود نداشته باشد، چون در حین تهیه ی رب، از فلز ظرف کنده شده و وارد رب می شود که برای سلامتی بسیار مضر است.

ترشی غوره

برای تهیه ی ترشی غوره که نام دیگر آن "غوره غوره" است، بهتر است غوره را درون محلولی از کات کبود و نمک قرار دهیم. این عمل به تثبیت رنگ سبز آن کمک می کند؛ در غیر این صورت بعد از مدتی رنگ غوره ها تغییر پیدا می کند. روش کار به این ترتیب است که یک دوم قاشق چای خوری کات کبود و 3 قاشق نمک را درون حدود یک لیتر آب، به طور کامل حل می کنیم و غوره ها را به مدت 24 ساعت درون این محلول قرار می دهیم. سپس آن ها را درون یک صافی ریخته و چندین بار با آب سرد می شوییم. غوره ها را روی پارچه ای پهن می کنیم تا آب اضافی آن گرفته شود. درون ظرف مورد نظر که باید دهانه ی آن کوچک باشد، غوره ها را ریخته و یک لیتر آب غوره و 3-2 قاشق نمک را با هم مخلوط می کنیم و روی غوره ها می ریزیم تا به طور کامل روی آن را بپوشاند. برای ماندگاری بیشتر، مقداری هم سیر چرخ می کنیم و به اندازه ی 2-1 سانتیمتر یا یک بند انگشت روی غوره ها ریخته و درب ظرف را به طور کامل می بندیم و در جای خنک نگهداری می کنیم.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 3:1  توسط سهند  | 

گل کلم



  گل کلم مانند کلم بروکلی و کلم پیچ از خانواده گیاهان (Crucifrous) می‌باشد. گل کلم سری به هم پیوسته دارد که از گلچه‌های کوچکی تشکیل شده و اندازه آن 15 سانتیمتر استاین گیاه بر خلاف سایر گیاهان خانواده (Crucifrous) که حاوی کلروفیل هستند بدلیل دوری گلچه‌های آن از تابش نور خورشید بوسیله برگهایش، فاقد کلروفیل می‌باشد.

 
فواید گل کلم
 
گل کلم و سایر گیاهان خانواده (Crucifrous) مانند بروکلی، کلم و کلم پیچ حاوی موادی هستند که  از مبتلا شدن به سرطان جلوگیری می‌نماید. این مواد آنزیمهای فعال کننده که عامل سرطان در بدن هستند را متوقف می‌سازند.
مواد موجود در 100 گرم گل کلم
 
ویتامین  C 54.93 میلی گرم
ویتامین  K11.17 میکروگرم
فولات54.56 میکروگرم
فیبر3.35 گرم
ویتامینB60.21 میلی گرم
تریپتوفان0.03   گرم
امگا3 0.21   گرم
منگنز0.17 میلی گرم
ویتامین  B50.63   میلی گرم
پتاسیم176.08   میلی گرم
پروتئین2.28 گرم
فسفر36.68    میلی گرم
ویتامین B20.05    میلی گرم
منگنز11.16 میلی گرم
ویتامین B3 0.51 میلی گرم
دفع سموم توسط کبد
 
همانطور که می‌دانیم گیاهان (Crucifrous) حاوی گلوکز نیالات و تیوسنرات( glucosinolates and thiocyanates) می‌باشند. این مواد توانایی کبد را برای دفع مسمومیت بالا می برند.
 
اگر مولکولهای سمی به سرعت توسط کلیه از بین نروند، می‌توانند همه سلولها را از جمله DNA، تخریب نمایند. این تخریب می‌تواند باعث رشد غیر قابل کنترل سلولها گردد.
 
 مصرف گل کلم همراه با زردچوبه در سلامتی مردان موثر است.
 
سرطان پروستات دومین عامل مرگ از سرطان در مردان آمریکا می‌باشد. هرساله 500000 مرد بر اثر سرطان پروستات می‌میرند که این آمار نسبت به هند که در رژیم غذایی خود از گیاهان خانواده براسیکا و ادویه‌جات استفاده می‌نمایند، بیشتر است.
 
ترکیب گل کلم و زردچوبه بسیار خوشمزه و خوش طعم می‌باشد. بهترین راه برای تهیه این غذا به این صورت است که ابتدا گل کلم را تکه، تکه می‌کنیم و برای تقریباً 5 تا 10 دقیقه آن را نگه می‌داریم. این مرحله سبب تولید فنیل ایزوتیوسینات(phenethyl isothiocyanate) می‌شود که به کاهش رشد سلولهای سرطانی کمک می کند. این ماده زمانی که گل کلم تکه شده باشد تولید می‌شود اما با گرم کردن آن تولیدش متوقف می‌گردد. مقداری زرد چوبه به آن اضافه می‌نماییم و روی حرارت ملایم با اضافه نمودن کمی سبزیجات به مدت 5 دقیقه گرم می کنیم وسپس همراه با کمی نمک، فلفل و روغن زیتون آن را خوش طعم تر نمایید.
 
 جلوگیری از ابتلاء به آرتروز
 
دانشمندان در مطالعه‌ای مشاهده نموده‌اند که غذاهایی که حاوی ویتامینC، هستند مانند گل کلم از التهابات استخوانی مانند آرتروز جلوگیری می‌نمایند. یافته‌های جدیدی که در سالنامه بیماریهای رماتیسم منتشر شده است نشان داده که این مطالعات بر روی 20000 فرد انجام گرفته که قبل از شروع این آزمایشات هیچ‌گونه بیماری آرتروزی نداشته‌اند.
 
آزمایشات نشان دادند افرادی که مصرف غذاهای حاوی ویتامین C در آنها کمتر است 3 برابر ریسک ابتلاء به آرتروز در آنها بیشتر از افرادی است که مصرف غذاهای مملو از ویتامینC در آنها زیاد است.
 
 چگونگی انتخاب و نگهداری گل کلم
 
در انتخاب گل کلم باید به تمیزی،‌سفیدی و بهم پیوستگی آن( گلچه ها از هم فاصله نداشته باشند و به هم پیوسته باشند) توجه نمود. از خرید گل کلمهایی که سیاه شده‌اند و یا لکه هایی سیاه داشته باشند و همچنین گل‌کلمهایی که گل های کوچکی در آنها ظاهر شده است خودداری کنید.
 
گل کلم را نپخته در پلاستیک قرار دهید و در یخچال نگداری نمایید. گل کلم تکه شده را تنها می‌توان برای 1 تا 2 روز در یخچال نگه داشت و همچنین کلم پخته شده را به این دلیل که زود فاسد می‌شود تنها می‌توان برای 2 تا 3 روز در یخچال نگهداری نمود

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 2:51  توسط سهند  | 

کُنار



اسم من «كنار» است، و ميوه درخت سدر مي‏باشم. ميوه مرا به فارسي «كنار» و به عربي «نبق» مي‏گويند، و كوهي آن زال نام دارد كه اعراب آن را ضال مي‏نويسند - از ميوه‏هاي خنك هستم و از نظر شكل و خواص شبيه زالزالك مي‏باشم. داراي تانن - يك صمغ - جوهر زردك - يك نوع قند و ويتامين‏هاي آ - ب - و ث مي‏باشم. جمع‏كننده معده و نرم‏كننده سينه بوده، ميوه رسيده من ارزش غذايي زيادي ندارد، بلكه منافع آن بيش از خاصيت غذايي آن است. معذلك مردمان جنوب ايران شكم خود را با ميوه‏ي من سير مي‏كنند. دويست و پنجاه گرم ميوه‏ي من مسهل صفر است. عطش را فرو مي‏نشانم و ميوه ترش من صفرابر بسيار خوبي است. آب ميوه‏ي شيري من بازكننده سينه و معده است و كشنده كرم نيز مي‏باشد. ميوه نارس من زياد تانن دارد، و شكم را جمع مي‏كند. اگر مرا خشك كرده، و بعد آسيا نماييد، آرد آن جهت اسهال و زخم معده مفيد است. يك قاشق از اين آرد را با شربت ميل نماييد و از منافع آن استفاده كنيد. از مغز دانه‏هاي ميوه‏ي من شيره بكشيد، تب را پايين مي‏آورد و حرارت خون و صفرا را فرو مي‏نشاند و براي حصبه و مطبقه مفيد است، مطبوخ هسته‏هاي ميوه من، قابض بوده و ضماد كوبيده‏ي آن جهت شكستگي اعضا و تقويت آنها مفيد است. و ماليدن جوشانده غليظ آن جهت سستي اعضا و تقويت آنها سودبخش مي‏باشد - از اين ضماد به عضلات پاهاي اطفال بازيگوش كه زياد در حركت مي‏باشند بماليد، تا رفع خستگي آنها شود. ضماد شكوفه من در حمام جهت معالجه امراض جلدي توصيه شده است.
در بعضي از كتابهاي قديمي نوشته‏اند، اگر دانه‏ي مرا در گلاب بخيسانيد و بعد بكاريد، ميوه من معطر مي‏شود و اگر در عسل بخيسانيد، شيرين خواهد شد. اين موضوع بهيچوجه صحت ندارد، و از اشتباهات است. قبل از پيدايش صابون، شستشو با برگ درخت من در دنيا معمول بود - ضماد برگ من و شستشو با آن جهت بثورات جلدي و زخم‏هاي پوستي و گرفتن چرك بدن و تقويت مو و جلوگيري از ريزش آن، و تقويت اعصاب و از بين بردن شپش و شپشك سودمند است. ضماد برگ من، جهت سر باز كردن و فرونشاندن اورام گرم تجويز شده است. جوشانده برگ تازه و خشك من هم جهت ورم‏هاي گرم نافع است. از خاك اره چوب من، جهت جلوگيري از خونريزي مي‏توان استفاده كرد و خوردن آن نيز از خونريزي معده جلوگيري مي‏كند اسهال و استسقا را معالجه مي‏كند. تنقيه جوشانده چوب من جهت زخم معده و روده مفيد است. ماليدن اين جوشانده روي زخم‏هاي آبله منافع زياد دارد، اكثر فقرا و جوكيان هند، ريشه‏ي مرا از زمين در آورده، آن را شسته و پوست آن را خراشيده و در آب مي‏جوشاند و بعد صاف كرده، مجددا حرارت مي‏دهند تا غليظ شود، اين شربت رنگ رخساره را باز مي‏كند، و شكم را سير مي‏نمايد و بدن آنها را كه غذاي زياد نمي‏خورند چاق و فربه نگاه مي‏دارد.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 2:42  توسط سهند  | 

بامیه




  بامیه سرشار از اسید فولیك، ویتامین هایA وC است. همچنین منبع خوبی از ویتامین های گروهB ، منیزیوم ، پتاسیم و فیبر غذایی است. بامیه حاوی منبع خوب كلسیم است كه ضد پوكی استخوان و فشار خون است.



اثرات مواد مغذي موجود در باميه بر سلامتي بدن:

1) فيبر موجود در باميه به حفظ قند خون كمك مي كند؛ بدين ترتيب كه سرعت جذب قند را كاهش مي دهد، پس براي افراد مبتلا به ديابت مفيد است.

2) موسيلاژ(يك نوع فيبر) موجود در باميه به كلسترول غذا متصل شده و جذب آنرا كاهش مي دهد. همچنين باعث دفع سموم از بدن مي شود. اثر باميه دركاهش كلسترول خون، يكي از خصوصيات بسيار مفيد اين سبزي است زيرا مثل داروهاي كاهنده كلسترول اثرات جانبي ندارد.

3) بسياري از متخصصان معتقدند كه بيشتر بيماري ها از روده شروع مي شوند. فيبر موجود در باميه با جذب آب كافي، از بروز يبوست جلوگيري كرده و ابتلا به بيماري هايي چون بواسير و ديورتيكوليت* را بشدت كاهش مي دهد.

معمولاً براي افزايش حجم مدفوع و رفع يبوست،مصرف سبوس گندم توصيه مي شود كه امكان دارد ديواره روده را حساس كند. ولي موسيلاژ موجود در باميه روده را نرم كرده و خروج مدفوع را آسان مي سازد.

4) اسيد فوليك باعث كاهش هموسيستئين خون مي شود كه اين ماده رگهاي خوني را مسدود مي كند. ويتامين C نيز يكي از آنتي اكسيدان هاي مهم مي باشد. در مجموع به علت دارا بودن اين مواد مغذي و نيز فيبرهاي محلول و املاح باعث پيشگيري از بيماري هاي قلبي نيز مي شود.

5) براي حفظ اثرات مفيد باميه و آنزيمهاي هضمي آن، بايد آن را خيلي كم بپزيد يعني با حرارت كم يا با بخار ملايم پخته شود. بعضي افراد باميه را خام مصرف مي كنند. ولي اگر خواستيد آن را سرخ كنيد، از مقدار كمي روغن زيتون يا روغن گياهي براي سرخ كردن آن استفاده كنيد.



* ديورتيكوليت : التهاب ديورتيكول ها( كيسه هاي گرد فتق مانند در ديواره مخاط روده بزرگ) است كه در اثر تجمع باكتري ها و ساير محرك هاي داخل ديورتيكول ها ايجاد مي شود و باعث درد، نفخ، تهوع، يبوست، اسهال و تب مي شود.

.        طبع باميه سرد و تر است.

2.        جوشانده‎ي ميوه‎ي نارس باميه مقوي و نرم كننده است.

3.        مدر است براي كساني كه سوزاك هستند يا هنگام ادرار احساس درد مي‎كنند باميه را آب پز نموده همراه با آب قبل از غذا ميل كنند.

4.        ضماد التيام دهنده‎ي زخم است.

5.        براي درمان سفليس از جوشانده ريشه باميه استفاده شود (30 گرم در يك ليتر آب هر شش ساعت يك ليوان ميل شود.)

6.        براي گرفتگي صدا از شربت باميه استفاده شود. ابتدا باميه را جوشانده سپس كمي شكر داخل آن ريخته جوشانده را روزي 3 مرتبه بالاي غذا چند قاشق بخورند.

7.        ميوه باميه مقوي باه است. همراه گوشت و بادمجان يا سوپ‎ خورده شود.

8.        باميه زايمان‎هاي مشكل را آسان مي‎كند.

9.        جوشانده باميه سنگ مثانه را دفع مي‎كند.

10.     جوشانده گل باميه ضدسودا مي‎باشد. 30 گرم در 500 سي‎سي آب، سه بار در روز هربار يك استكان ميل شود.








+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 2:26  توسط سهند  | 

سنجد (غبیرا)



نام علمي سنجد «Elaeagnusan gastifolial» است و رويشگاه اين درخت بدليل سازگاري آن با محيط‌هاي مختلف در اغلب نقاط كره زمين از جمله آمريكاي شمالي، اروپاي شرقي و غربي، آسياي مركزي و شمالي و ... است. ‌ به طور كلي 3 نوع درخت سنجد در دنيا وجود دارد كه 2 نوع هلاگنوس و هيپوفار در ايران موجودست. درخت سنجد هلاگنوس به دليل درشتي ميوه‌، قامت بلند، نداشتن خار و برگهاي پهن به درخت سنجد هيپورفيا برتري دارد. خواص درخت سنجد در تمام اندامهاي آن منتشر شده است و ريشه، چوب، پوست و ميوه آن داراي خواص دارويي و صنعتي متفاوتي است از پوست درخت سنجد يك ماده شيميايي دارويي مهم به نام تتراهيدروآرمور - متيل - N استخراج مي‌شود. از برگ درخت سنجد آلكانوييد استخراج مي‌شود كه در صنايع داروسازي كاربرد دارد. اسانس گل سنجد در صنايع داروسازي و آرايشي و عطرسازي بكار مي‌رود. درخت سنجد داراي 3 قسمت برون بر (پوست قهوه‌اي رنگ)، ميان‌بر (آردي شكل) و درون بر (هسته چوبي و سفت آن) است كه قسمت ميان‌بر و درون بر آن داراي ارزش غذايي فراوان است. در قسمت ميان‌بر 2 نوع قند گلوكز و فروكتوز، 7 نوع چربي اشباع شده و اشباع نشده وجود دارد. در قسمت درون بر سنجد 17 نوع آمينواسيد و مقداري پروتئين وجود دارد كه هر يك از اين آمينواسيدها خواص دارويي بسيار مفيدي دارند بطوري كه مي‌توان گفت ميوه سنجد يك ميوه دارويي صفراست. اين ميوه در طب سنتي به عنوان تانن قابض است بنابراين در معالجه بيماريهاي دندان، لثه و اسهال و در درمان زخم معده موثر است و مي‌تواند از خونريزي جلوگيري كند. اگر آرد و هسته‌ ميوه سنجد با هم آسياب شود مصرف خوراكي آن بيماري آرتروز را درمان مي‌كند. 

خواص سنجد از نظر احادیث :
گوشتش گوشت می آورد استخوانش استخوان میرویاند و پوستش پوست آور است کلیه ها را گرم و معده را دباغی میکند و ایمن از بواسیر و ادرار قطره قطره است. ساقها را نیرو میبخشد ، جذام را ریشه کن میکند و برای تب سودمند است. خوراکی
طبق مطالعات صورت گرفته به طور كلي سه نوع درخت سنجد در دنيا وجود دارد كه دو نوع هلاگنوس و هيپوفار در ايران موجود است. درخت سنجد به صورت درختچه‌هاي بزرگ يا كوچك ديده مي‌شود.
گل‌هاي آن كوچك، زردرنگ و معطر با عطري قوي است كه گاهي اوقات براي افراد حساسيت ايجاد مي‌كند.
ميوه آن به شكل زيتون و گوشتي است و از سه قسمت پوسته به رنگ نارنجي، گوشت آن سفيد پرزدار و هسته چوبي تشكيل شده كه هر كدام از آنها داراي خواص دارويي و صنعتي است.
امروز از درخت سنجد و ميوه آن در صنايع غذايي، بهداشتي، دارويي، صنايع چوبي و عطرسازي استفاده مي‌شود.
كاربرد صنعتي
از پوست درخت سنجد يك ماده شيميايي- دارويي مهم به نام تتراهيدروآرمور ومتيل و از برگ آن آلكانوييد كه در صنايع داروسازي كاربرد دارد، استخراج مي‌شود.
اسانس گل سنجد نيز در صنايع داروسازي و آرايشي و عطرسازي كاربرد فراوان درد.
خواص سنجد
اگر آرد و هسته ميوه سنجد با هم آسياب شوند، مصرف خوراكي آن، بيمار‌ي آرتروز را درمان مي‌كند. اين تركيب براي درمان اسهال و زخم‌معده نيز بسيار مفيد است.
ميوه سنجد طبق نظر حكماي طب سنتي طبيعتي سرد و خشك دارد و براي سرفه‌هاي گرم مفيد و آثار تقويت‌كننده و فرح‌‌بخش دارد. اين ميوه همچنين صفرا را قلع و قمع كرده و قي و آشفتگي را تسكين مي‌بخشد.
در هند از روغن هسته سنجد، شربت غليظي درست مي‌كنند كه در هنگام التهاب غشاهاي مخاطي همراه با تشرح‌مانند موارد زكام و همچنين در موارد عفونت‌هاي برونشها مصرف مي‌كنند.
در اسپانيا نيز از شيره گل سنجد براي قطع تب‌هاي مهلك و خطرناك استفاده مي‌شود.گل سنجد گرم، خشك و معطر است (مقدار خوراك از آن پنج‌گرم است) كه به صورت دم‌كرده يا جوشانده مصرف مي‌شود.جوشانده يا دمكرده گل سنجد براي بيماري‌هايي مانند فلج، كزاز و قلب و نيز تقويت معده و كبد، برطرف كردن زخم‌هاي ريوي و تنگي نفس، نفخ و يرقان مفيد است.به طور كلي در قسمت ميان بر سنجد (آردي شكل) دو نوع قند گلوكز و فروكتوز و هفت نوع چربي اشباع شده و اشباع نشده وجود دارد و نيز در قسمت درون بر (هسته چوبي) 17 نوع آمينو اسيد و مقداري پروتئين وجود دارد كه هريك از اين آمينواسيدها خواص دارويي بسيار مفيدي دارند.
سنجد در مناطق مختلف ايران به نام‌هاي مختلفي خوانده مي‌شود. مثلا در كردستان آن را «سرين چك»، در آذربايجان «ايده، ايكده»، در اطراف تهران «پستانك» و در اصفهان «غبيده بادام» گفته مي‌شود. در كتب سنتي نيز از سنجد با نام‌هاي «چوب‌دانه، بل، نقد» ياد شده است.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389ساعت 2:6  توسط سهند  | 

نعناع



نعناع علاوه بر كمك به هضم غذا باعث می شود كه افراد حالت هوشیاری و بیداری خود را حفظ كند.

نعناع در تمدن های باستان، برای افزایش نشاط ذهن و فكر به دلیل بوی مطلوب آن به كار می‌رفت و درحقیقتکلمه MINT (به معنی نعناع) از اسم لاتین MENTE (به معنی فكر) استو در بین گیاهان، سمبل نیروبخش جاودانی است.

استعمال خارجی نعناع هم بی تأثیر نیست. هرچه بوی نعناع قوی‌تر باشد، خواص و اثرات آن بیشتر است. اگر برگی از نعناع را در بین انگشتان خود مالیده و آن را بو كنیم، اثر فوری در ایجاد هوشیاری و سرزندگی و ایجاد آرامش و سبكی در خود خواهیم كرد.

نعناع به خصوص برای افرادی كه دائم در حال مطالعه یا مرور درس برای امتحان هستند و یا كارشان نیازمند تمركز و هوشیاری است، استفاده های فراوانی دارد.



اگر احساس خستگی می كنید و مغز شما دیگر كشش فراگیری مطالب را ندارد، استفاده از نعناع، نیروبخش است.

اگر احساس عصبانیت یا فشار روانی می كنید، حالت آرام بخش دارد. به علت تأثیر زیاد نعناع بر روی اعمال فكری و هوشیاری، نعناع را بالابرنده ی توانایی انسان در درك و فهم عقاید به شمار می‌آورند.

بنابراین هنگامی كه می‌خواهید آمادگی و هوشیاری ذهنی خود را حفظ كنید یا اگر می‌خواهید بعد از خوردن غذا خواب آلودگی عارض نشود یا اگر خواهان تمركز ذهنی علی رغم خستگی ناشی از شركت در جلسه یا سخنرانی هستید، مكیدن قرص نعناع (البته بدون قند) بسیار مفید است.


+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:46  توسط سهند  | 

اسفناج



اسفناج یا اسپیناج گیاه بومی ایران است و از اوایل قرن اول میلادی کم کم به نقاط دیگر دنیا راه یافت. طوری که در تاریخ مسطور است اسفناج در قرن هفتم در چین و در قرن دوازدهم در اسپانیا کشت می شده است.

اسفناج، گیاهی است یک ساله، دارای ساقه ای راست، به ارتفاع نیم متر که برگ های آن پهن و نرم مثلثی شکل به رنگ سبز می باشد. اسفناج نسبت به سرمای زمستان مقاوم است.

دو نوع اسفناج وجود دارد که بنام پاییزه و بهاره نامیده می شود. اسفناج بهاره، در فصل بهار کاشته می شود و به اسفناج انگلیسی معروف است. نوع پاییزه آن که به خاک بسیار غنی احتیاج دارد، در پائیز کاشته می شود. گل های اسفناج به رنگ سبز کمرنگ می باشد.

اسفناج چون دارای مواد غذایی فراوانی است کشت آن امروز در تمام نقاط دنیا معمول است.


تركیبات شیمیایی :

اسفناج از نظر داشتن ویتامین B3 بسیار غنی است، بنابراین داروی مهمی برای برطرف كردن بیماری پلاگر است. پلاگر یک نوع بیماری است که به علت کمبود ویتامین B3 در بدن به وجود می آید و نشانه های آن شامل: ضعف بدن، تشنج، اختلال در دستگاه هاضمه و بوجود آمدن لکه های قرمز روی بدن است.

اسفناج مقدار زیادی آهن، کلسیم، سدیم، پتاسیم، ید، مس، منیزیم ، لسیتین ، کلروفیل ، کاروتن ، اسید اگزالیک و اسید ارسنیک دارد و به علت داشتن منیزیم، جلوی پیشرفت سرطان را می گیرد.

اسفناج از نظر داشتن ویتامین B3 بسیار غنی است، بنابراین داروی مهمی برای برطرف كردن بیماری پلاگر است.


خواص غذایی و سلامتی :

برگ اسفناج از نظر طب قدیم ایران كمی سرد است و برخی عقیده دارند كه متعادل است، یعنی نه سرد است و نه گرم.

1) برگ اسفناج منبع غنی ویتامین A ، B3 ، C و آهن و پتاسیم می باشد.

2) بدن را قلیایی می كند.

3) خنك كننده است و برای پایین آوردن تب مفید است.

4) ورم روده كوچك را رفع می كند.

5) برای ورم ریه مفید است.

6) ملین است و یبوست را برطرف می كند.

7) برای لاغر شدن و كم كردن وزن مفید است.

8) اسفناج به دلیل داشتن ماده ای بنام اسپیناسین، هضم غذا را تسریع می كند. این ماده باعث تحریك معده و ازدیاد ترشحات آن می شود.

9) خوردن اسفناج پخته یا بورانی در رفع تشنگی موثر است.

10) غرغره آب خام یا پخته ی اسفناج، برای از بین بردن ورم و درد گلو مفید است.



11) برای رفع سرفه های خشك ،برگ اسفناج را با جو پوست كنده و روغن بادام بپزید و بخورید.

12) آش اسفناج با گشنیز ، برای سردردهایی كه ناشی از سوء هاضمه و اختلال دستگاه گوارش است، مفید می باشد.

13) اگر آش اسفناج را با آب لیمو و سماق یا آب غوره بخورید، سردردهای ناشی از اختلال كیسه صفرا را برطرف می كند.

14) خوردن اسفناج از سرطان جلوگیری می كند، مخصوصا در افرادی كه به مصرف الكل و سیگار عادت دارند.

15) تحقیقات دانشمندان نشان داده است كه اسفناج در پیشگیری از سرطان روده بزرگ، معده، پروستات، ‌حنجره و رحم موثر است.

16) اسفناج، كلسترول خون را پایین می آورد.

17) بهترین دارو برای كسانی است كه مبتلا به كم خونی هستند.

18) اسفناج مانند جارو، روده بزرگ را تمیز می كند.

19) ترشحات لوزالمعده را افزایش می دهد.

20) اسفناج، سبزی مفیدی برای تقویت اعصاب است.

اسفناج، تعداد گلبول های قرمز خون را افزایش می دهد، بنابراین بهترین دارو برای افراد مبتلا به كم خونی است.

21) اسفناج پخته، برای رفع بیماری آسم و گرفتگی صدا بسیار موثر است.

22) رماتیسم و نقرس را درمان می كند.

23) برای زیاد كردن شیر در مادران شیرده موثر است.

24) سابقا نوعی شربت از اسفناج تهیه می شد كه در معالجه خونریزی ها و كم خونی از آن استفاده می كردند.

25) تخم اسفناج ملین و خنك كننده است.

26) تخم اسفناج برای برطرف كردن ورم كبد و یرقان مفید است.

27) اسفناج، تعداد گلبول های قرمز خون را افزایش می دهد.

28) اسفناج ،چون دارای كلروفیل است، عضلات روده را تحریك كرده و تخلیه مدفوع را آسان می كند.

29) اسفناج اسیدیته ی خون را کم می کند و عضلات و استخوان ها را تقویت می نماید.

30) رعشه و بوی بد دهان را از بین می برد.

31) قوت غذایی اسفناج از سایر سبزی ها بیشتر است، مشروط بر اینکه آب آن را دور نریزید و از ساقه های نازک و نورسته ی آن در سالاد استفاده کنید.

32) باعث افزایش اشتها به خصوص در کودکان می شود.

33) برای معالجه کک و مک، اسفناج را در روغن زیتون قرار دهید و بعد روی صورت بگذارید.


مضرات :

اسفناج بعلت داشتن اگزالات، برای بیماران مبتلا به ورم مفاصل و سنگ های كلیه و مثانه مناسب نیست. ضمنا افرادی كه سرد مزاج هستند، باید اسفناج را با ادویه های گرم نظیر فلفل، دارچین، زنجبیل و هل میل نمایند.



+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:37  توسط سهند  | 

خیار



خیار گیاه بومی هندوستان است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است. حدود بیست قرن قبل از میلاد مسیح مصریان قدیم از آن استفاده می كرده اند.

خیار از آن دسته میوه های بهشتی است که پیامبر گرامی اسلام به آن علاقه ی فراوان داشته اند و خوردن آن را با کمی نمک توصیه می فرمودند.

خیار گیاهی است علفی و یكساله دارای ساقه ی خزنده و پوشیده از خارهای نازك و خشن است . برگ های آن بزرگ و دارای زاویه و دندانه دار است. گل های آن زرد رنگ كه به دو صورت نر و ماده روی یك پایه قرار دارند. میوه آن سبز رنگ و بسته به نوع و نژادهای مختلف ممكن است كوچك یا بزرگ باشد.

در کتاب های علمی قدیمی اسم عربی خیار، قثه است و کسانی که قثا را خیار ترجمه می نمایند، سخت در اشتباه می باشند، زیرا قثا خیار چنبر است که در گذشته به آن «خیارزه» می گفتند. خیار چنبر در قدیم نام میوه دیگری بوده که در حال حاضر عطاران و دارو فروشان آن را فلوس می نامند و از مسهل های بسیار مفید و مشهور است و درخت آن به بزرگی درخت گردو است که در هندوستان می روید.

خوردن، بوبیدن و مالیدن خیار بر پیشانی جهت رفع سردرد مفید است. قطره قطره ریختن آب خیار در بینی و بوییدن آن جهت رفع گرفتگی، بی حوصلگی و
کم خوابی مفید است. آشامیدن آب خیار جهت رفع اکثر تب های شدید، تسکین حرارت صفرا و خون، التهاب معده، رفع تشنگی، پاک کردن کبد، زیاد شدن ادرار، دفع سنگ کلیه و مثانه و بهبود یرقان سودمند است.

جوشانده پوست خیار، درمان خوبی برای یرقان است.

یک لیوان آب خیار با نیم سیر نبات، مسهل خوب و گوارایی است و صفرا و سودا را از معده به خوبی خارج می نماید که برای این کار آب خیار رسیده که کمی ترش مزه می باشد، بهتر است. اگر مقداری میخک را در آب خیار خیسانده و پس از 24 ساعت آن را صاف کرده و با
عسل نوش جان نمایید، رنگ رخسارتان باز می شود؛ در حقیقت به کبد شما جلا می دهد و روح را شاداب می نماید.

اگر مبتلا به مرض قند هستید تا می توانید از خیار و تخم خیار استفاده کنید.

خیار از نظر طب قدیم ایران سرد است و خنك كننده بدن می باشد و به هضم غذا كمك می كند.



سایر خواص درمانی خیار شامل موارد زیر است :

1) حل كننده اورات و اسید اوریك است، بنابراین بیماری نقرس را درمان می كند.

2) ادرار آور است و برای رفع
سوزش ادرار مفید است.

3) خون را تصفیه می كند.

4) خیار برای درمان مبتلایان به سوزش و بند آمدن ادرار مفید است.

5) عصاره برگ های له شده خیار ایجاد تهوع می كند، بنابراین در مسمومیت ها و اختلالات دستگاه گوارش مصرف می شود.

6) خیار عطش را تسكین می دهد.

7) خیار ملین است.

خیار کبد را جلا می دهد و صفرا را از معده به خوبی خارج می کند.

8) اگر خیار را حلقه حلقه كرده و روی پوست صورت بگذارید،
چین و چروك های صورت را از بین می برد و صورت را جوان می كند.

9) اگر پوست شما چرب است خیار را با آب مقطر بپزید و با این آب صورت خود را شست و شو دهید.

10) اگر می خواهید همیشه لطافت پوست خود را حفظ كنید، همه روزه از لوسیون زیر استفاده كنید:

یك خیار معمولی را با دو لیون آب بجوشانید تا حجم آن یك لیوان شود. سپس آن را صاف كنید و بگذارید سرد شود. بعد 50 گرم
بادام خام و پوست كنده را آسیاب كرده و با این آب مخلوط كنید. آن را به هم بزنید و با پارچه صاف كنید. به محلول صاف شده 250 گرم الكل سفید و یك گرم اسانس گل سرخ اضافه كنید و كاملا هم بزنید. هر روز از این لوسیون طبیعی به صورت خود بزنید تا پوست شما همیشه جوان بماند.

11) برای درمان اگزما، ترکیدن پوست و رفع خارش آن مفید است.

12) جوشانده پوست خیار برای
یرقان داروی بسیار خوبی است و برای این کار بهتر است سه روز متوالی آن را نوش جان نمایید.

همیشه باید خیار را قبل از غذا خورد كه به هضم غذا كمك كند.

مضرات :

اشخاصی كه
ناراحتی معده دارند، نباید در مصرف خیار زیاده روی كنند زیرا ممكن است باعث اختلال در دستگاه گوارش گردد.

خیار نفاخ است، چون سریعا در معده فاسد می شود. برای رفع نفخ و دل درد ناشی از خوردن خیار می توانید مقداری عرق نعنا یا کمی آبجوش و نبات بخورید.

همیشه باید خیار را قبل از غذا خورد كه به هضم غذا كمك كند. كسانی كه نمی توانند خیار را خوب هضم كنند، باید آن را با نمك بخورند.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:30  توسط سهند  | 

ریحان(اسپرغم)

 



ریحان گیاه بوته ای یک ساله ای است که معمولاً طول آن بین 20 تا 45 سانتیمتر است و دارای عطر و بوی مطلوبی است. رنگ ساقه ی بوته ی ریحان سبز تند است و دارای برگ های منظم و بیضی شکل است . گل های ریحان به رنگ سفید یا صورتی در ماه های مرداد یا شهریور به شکل خوشه در انتهای ساقه ی ریحان ظاهر می شوند و پس از چندی از همین گل ها تخم ریحان حاصل می گردد. دو نوع ریحان وجود که یک نوع آن برگ های سبز و نازکی دارد و نوع دیگر برگ های بنفش رنگ دارد. گیاه ریحان بومی هند است. این گیاه هیچ گونه ترشح زیان آوری ندارد و تمام بخش های آن مثل برگ ، گل و حتی ساقه آن بسیار معطر و خوشبو است. از این رو در تمام دنیا به عنوان یک طعم دهنده و عطر دهنده به غذا مورد استفاده قرار می گیرد.

در مصر ، زنان گل های ریحان را در استراحتگاه افراد مورد علاقه شان می ریزند ولی در مالزی ریحان را در محل دفن مرده ها می کارند . در مولداوی رسمی وجود دارد که هنوز هم پا برجاست و آن این است که یک مرد زن مورد علاقه اش را با قبول دسته ای ریحان از او انتخاب می کند.

پزشکان قدیم به سختی اثر درمانی ریحان را قبول می کردند و بیشتر آنها عقیده داشتند که ریحان گیاهی سمی و خطرناک است.

در ایران نیز افسانه ای در مورد ریحان وجود دارد، بدین شرح که :

« گویند اسپرغم پیش از انوشیروان نبود. روزی انوشیروان بارعام داده، و به دیوان قضاوت نشسته بود. ناگاه ماری بزرگ از زیر تخت درآمد. حاضران را از دیدن او ترس به هم رسید. قصد او کردند، شاه فرمود بگذارید شاید شکایتی داشته باشد. به دنبال او برفتند تا به کنار چاهی رسیدند. مار بر کنار چاه حلقه زد، آنگاه به درون رفت و برآمد، چون در آن چاه نگاه کردند، ماری دیدند مرده افتاده و عقربی نیش بر او بند کرده، نیزه ای از بالای چاه بر پشت عقرب فرو برودند و همچنان به نزدیک شاه آوردند و شاهنشاه را از حال مار و نیش عقرب آگاه ساختند. چون یک سال بگذشت، هم در آن روز شاه نشسته بود و به شکایات مردم رسیدگی می کرد. همان مار به نزدیک سریر آمد و از دهن خود قدری تخم سیاه بریخت و برفت. شاه فرمود آن تخم را کاشتند. از آن تخم اسپرغم بر آمد و انوشیروان که پیوسته زکام داشت از بوییدن و خوردن آن زکامش برطرف شد. شکی نیست که این داستان به این شکل صحت ندارد ولی بعید نیست که بذر را یکی از شاکیان که به حق خود رسیده بود، به عنوان هدیه آورده باشد.»



فواید و خواص درمانی ریحان:

ریحان گیاهی معطر و بادشکن است. اگر چه بیشتر به عنوان سبزی خوردن یا طعم دهنده به غذا، مورد استفاده قرار می گیرد ولی خواص درمانی خاصی هم دارد که از آن جمله :

1) ریحان آرامش دهنده ی اعصاب است و برای درمان سردردهای عصبی بسیار مؤثر است. اگر 20 تا 50 گرم ساقه ی ریحان که دارای برگ و گل است را در یک لیتر آب جوش بریزید و 12 دقیقه دم کنید . سپس آن را صاف و شیرین نمایید و پس از هر غذا 1 فنجان بنوشید که غم و اندوه و افسردگی را برطرف می کند.

2) ریحان گیاهی نشاط آور است. دم کرده ی 50 گرم ریحان که شیرین شده باشد پس از هر غذا برای معالجه ی سردردهای یک طرفه (
میگرن ) و سردردهای عصبی مفید است . حتی استنشاق بوی ریحان له کرده سردردهای ناشی از سفر را برطرف می کند.

3) دم کرده ی 50 گرم ریحان که با
عسل شیرین شده باشد برای برطرف کردن گلودرد و آنژین مؤثر است. برای درمان آسم نیز می توان جوشانده ی غلیظی از ریحان تهیه کرد و روزی چند مرتبه دهان را با آن شستشو داد. جوشانده ی سرد آن نیز تب بر است. پس در بیماری های تورمی گلو و سرما خوردگی حتماً از ریحان استفاده کنید.

4) دانه ی ریحان نیز به علت داشتن لعاب فراوان نرم کننده است و در رفع ورم
کلیه و ترشحات زنانگی مفید است.

5) ریحان ضد دل پیچه است ، پس چه خوب است افرادی که دستگاه گوارش حساس دارند و سریع نفخ می کنند با غذا ریحان مصرف کنند.

6) ریحان در درمان اسهال هم مؤثر است . خوردن تخم بو داده ی ریحان برای درمان اسهال اثر شفا بخش دارد.

7) جوشانده ی ریحان گرفتگی دستگاه گوارش را رفع می کند و ضد تهوع و استفراغ است.



8) اسانس ریحان که بازیلیک نام دارد ، بسیار معطر و ضدعفونی کننده ی دستگاه گوارش است و بوی
سیر و پیاز را از دهان می برد. به همین دلیل یک پای ثابت نان و کباب، ریحان تازه است.

9) ریحان میکروب اسهال و
وبا را می کشد و بوی آن پشه و مگس را فراری می دهد . ریحان را در باغچه ی منزل خود بکارید تا به این ترتیب با حشرات مزاحم مبارزه کنید.

10) به نظر می رسد که دانه ی ریحان برای رفع اثر زهر مارگزیدگی ، هم بصورت خوراکی و هم اگر به روی محل زخم گذاشته شود، مؤثر است. عقیده ای هم وجود دارد که ریحان می تواند
زگیل را درمان کند.


نظر بزرگان در مورد ریحان

در حدیث است که امام صادق ( ع ) فرمود: ریحان سبزی پیامبران است و بدانید که هشت خاصیت در آن وجود دارد:

1- غذا را گوارا می کند.

2- منفذها را باز می کند.

3 و 4- دهان و باد گلو را
خوشبو می سازد.

5-
اشتها را به غذا افزایش می دهد.

6- مرض را از بین می برد.

7- شخص را از بیماری
جذام ایمن می گرداند.

8- وقتی ریحان در شکم آدمی قرار گیرد، همه ی امراض را ریشه کن می سازد.

در حدیث دیگر، امام کاظم ( ع ) فرمود : ریحان مرض
سل را از بین می برد.


+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:25  توسط سهند  | 

چغندر



چغندر گیاهی است با فواید بسیار که پخته ی آن را لبو می گویند . بخش های خوراکی این گیاه هم برگ آن است و ،هم ریشه آن. در برگ های این گیاه در طول روز قند تولید می شود و هنگام عصر اگر برگ آن را خام بخورید کاملاً شیرین است.

مصرف شیره ی چغندر نیز از قدیم رواج داشته است و رنگ زیبای آن موجب می شده که آن را مانند خون انسان بدانند.

چغندر حاوی مقدار زیادی عنصر پتاسیم ،
فسفر ، کلسیم ، گوگرد ، ید ، آهن و مس است و همچنین عناصر بسیار کمیابی مثل روبیدیوم (RUBIDIUM) و کاسیوم (CAESIUM) در آن وجود دارد. کربوهیدرات ، کمی پروتئین و ویتامین هایی چون B1 و B2 ، نیاسین ، B6 ، B12 و C در آن موجود است.

چغندر به دلیل دار بودن مقدار زیادی آنتی اکسیدان برای درد مفاصل و نقرس مفید است.

شیره ی چغندر سیستم گردش خون را بهبود می بخشد و به عملکرد سیستم ایمنی کمک می کند.


از جمله خواص دیگر شیره ی چغندر :

* کمک به جذب
آهن و تولید گلبول های قرمز خون (برای زنانی که از کم خونی رنج می برند مفید است)

* کمک به حفظ سلامت سلول ها

* کمک به حفظ سلامت کل بدن با کمک
آنتی اکسیدان های موجود در آن

* کمک به جذب بهتر بسیاری از مواد مغذی

* کمک به حفظ سلامت
کبد (1) (پاک کننده ی عالی صفراست)

* افزایش
باروری
خواص دارویی چغندر :

- خوردن چغندر پخته رعشه را معالجه می کند و بسیار آرام بخش است.

- لبو به علت دارا بودن عناصر کمیاب از بیماری جذام جلوگیری می کند. فسفر دارد ، پس برای مغز و اعصاب مفید است.

- برای
استحکام استخوان ها مفید است.

- لبو با اینکه 17 درصد قند دارد، ولی خنک است و این خاصیت خنکی در برگ آن بیشتر است . از این رو آب لبو برای التهاب مثانه، رفع یبوست و
بیماری های پوست مفید است.- لبو ویتامین های


A ، B و C دارد از این رو اشتها آور است و بهتر است همیشه به سالاد افراد کم وزن اضافه شود.




مصرف چغندر لکه های سفیدی که در پوست بدن پدید آمده و موجب مرض پیسی می شود را از بین می برد. از این رو امام محمد باقر ( ع ) فرمودند : قوم بنی اسرائیل از لکه های سفیدی که در بدن خود مشاهده می کردند ، به حضرت موسی شکایت نمودند. حضرت موسی این مطلب را به خداوند عرضه کرد. به موسی وحی شد که به بنی اسرائیل فرمان ده تا گوشت گاو را با چغندر بخورند تا شفا یابند.

حتی برگ چغندر نیز خواص بسیاری زیادی دارد که از آن جمله؛

- برگ خام چغندر آرام بخش و خنک است و اگر پخته شود موجب نفخ نمی شود.

- برگ خام چغندر ورم
طحال را بهبود می بخشد.

- جهت
درد مفاصل و نقرس سودمند است (چون مقدار زیادی آنتی اکسیدان دارد).

- شستشوی سر با جوشانده ی برگ چغندر
شوره و چربی مو را از بین می برد و ضد شپش است.

- قرار دادن دست و پای ترک خورده در آب گرم شده ی برگ چغندر موجب بر طرف شدن عارضه می شود.

- جوشانده ی برگ چغندر کلاً برای پوست و مو بسیار مفید است و ضد
جوش ، ضد ورم ، ضد ریزش مو ، ضد کک و مک و سوختگی با آفتاب است.

امام رضا ( ع ) فرمودند : به بیماران خود برگ چغندر بخورانید ، زیرا در برگ چغندر شفاست و ضرری در آن نیست و موجب آرامش است.

پس چه خوب است از این سبزی در غذاهایی مثل آش استفاده کنیم
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:20  توسط سهند  | 

بو مادران


این گیاه معطر تب بر است و بُخور آن به رفع زکام کمک می کند، پس در زمان سرماخوردگی به کمک شما می آید.


این گیاه را علف هزار برگ هم می نامند. این گیاه معطر دارای اسانس، اینولین و کمی تانن است و در کشورهای اروپایی به عنوان دارو برای قطع تب استفاده می شود.

- این گیاه بطور خاص تب بُر است. ضماد آن جهت درد سینه مفید است. بُخور و جوشانده آن برای درمان زکام مفید است، پس در زمان سرماخوردگی بسیار مفید است.

- ادرار را زیاد می کند، در نتیجه برای سنگ های کلیه مفید است.

- باد شکن است.

- ماساژ دادن محل درد با روغن بومادران یا گذاشتن سوخته آن بر روی محل زخم ، موجب تسکین درد و جلوگیری از خونریزی می شود.

- در قدیم ضماد بومادران یعنی برگ های تازه آن را که با روغن ترمس ( باقلای مصری ) مخلوط بوده ، بر روی محل کچلی یا روی صورت مردان جوان برای رویش مو قرار می دادند.

- جوشانده سرشاخه گلدار آن برای رفع دردهای قاعدگی مفید است.

- ضماد بومادران برای درد سینه و انواع سردرد استفاده می شود.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:17  توسط سهند  | 

سیر



  خواص درمانی و غذایی سیر




سیر از سبزی هایی است که تاریخی بسیار کهن دارد. انسان خواص درمانی این گیاه را پنج قرن قبل از میلاد مسیح شناخته بود.

سیر هزاران سال برای اهداف پزشكی استفاده می شده است. این گیاه حداقل 3000 سال در طب چین كاربرد داشته است. ‏

مصریان، بابلی‌ها، یونانی‌ها و رومی‌ها از سیر برای موارد شفابخش استفاده می ‌كرده‌اند. در جنگ‌های جهانی اول و دوم نیز از سیر ‏به عنوان ماده ی ضد عفونی كننده برای پیشگیری از قانقاریا استفاده می‌شده است. ‏

در طول تاریخ، سیر در سرتاسر دنیا برای درمان ناراحتی ‌های مختلف شامل فشار خون بالا ، عفونت‌ها و مارگزیدگی‌ها استفاده شده و ‏برخی فرهنگ‌ها از آن برای دفع ارواح شیطانی استفاده می ‌كردند. ‏

اهمیت و خواص زیاد سیر در احادیث اسلامی نیز مورد توجه بوده است. 1400 سال پیش‎ ‎رسول گرامی اسلام فرموده اند :

« كل الثوم فان فیها شفاء من سبعین داء لایقرب‎ ‎المسجد »؛ ‏یعنی« سیر بخورید، زیرا هفتاد نوع بیماری را شفا می دهد، ولی در حالیكه سیر‎ ‎خورده اید به مسجد(و اماکن عمومی) نروید.»

در حال حاضر از سیر برای كاهش میزان كلسترول و كاهش خطر بروز بیماری ‌های قلبی-عروقی و نیز برای بهره مندی از خواص ‏ضد میكروبی آن استفاده می ‌شود.

‏در آزمایشاتی که در سال‌های 1993 تا 1994 صورت گرفت، مشخص شد كه مصرف سیر در كاهش سطح كلسترول خون نقش اساسی ‏دارد. بر اساس توصیه‌های مهم بالینی، به بیماران گفته می ‌شود كه سیر تاثیر خفیف و كوتاه مدت در كاهش چربی خون دارد. ‏

بیمارانی كه سابقه ی ابتلا به بیماری ترومبوز (تشكیل لخته خونی در عروق یا قلب) را دارند، باید بدانند كه سیر می ‌تواند تاثیر اندك، اما مهم روی تجمع پلاكت‌ها داشته باشد. به علاوه باید به بیماران توصیه شود كه این گیاه خاصیت كاهش خطر ابتلا به سرطان بویژه سرطان ‏معده و روده را دارد. ‏

تركیبات سولفور شامل آلیسین، ظاهرا تركیبات فعال آنتی اکسیدانی در ریشه ی گیاه سیر هستند. پیاز ریشه ی گیاه سیر مصرف پزشكی دارد. از آن می ‌توان به صورت تازه، خشك و یا روغن گرفته شده استفاده كرد. از آن جا كه برخی ‏تركیبات مفید در این گیاه در اثر حرارت غیر فعال می ‌شوند، لذا سیر پخته قدرت طبی كمتری دارد. ‏


مصرف سیر در كاهش سطح كلسترول خون و فشار خون نقش اساسی ‏دارد.


معمولا اثرات جانبی مصرف سیر خفیف و غیر متداول است. ‏ظاهرا سیر تاثیری بر متابولیسم داروها ندارد، اما بیمارانی كه از داروهای ضد انعقاد استفاده می‌ كنند، باید در مصرف سیر احتیاط كنند. ‏از این رو افرادی كه جراحی می ‌كنند، باید 7 تا 10 روز پیش از جراحی از خوردن سیر خودداری كنند، چرا كه سیر زمان خونریزی را ‏طولانی ‌تر می ‌كند. ‏


کشت سیر:

در ماه فروردین هر یک از پیازهای کوچک سیر را در خاک کاملاً خشک، به فاصله 15 تا 20 سانتی متر می کارند و بین ماه های تیر و مرداد، که برگ ها پژمرده شود، سیرها جمع آوری می گردند. این گیاه در نواحی مختلف ایران به خصوص در شمال کشور به طور گسترده پرورش می یابد.




فواید سیر :

خواصی که دانشمندان (طب قدیم و جدید) برای سیر برشمرده اند، عبارتند از:

1- معده را ضدعفونی می کند، ولی نباید آن را زیاد مصرف کرد.

2- رسوبات خون را حل می کند، از این رو مصرف سیر به کسانی که درد مفاصل ، نقرس یا روماتیسم دارند، توصیه می شود.

3- نیروی شهوت جنسی را تقویت می کند.

4- بهترین درمان برای فراموشی و نسیان است. خوردن سیر کدورت ذهن را از بین می برد.

5- بهترین تقویت کننده ی پیاز مغز است و روی سلول های مغز تأثیر مفیدی دارد.

6- عضلات قلب را به نشاط می آورد و به این وسیله گردش خون منظم می گردد. همچنین فشار خون را کاهش می دهد.

7- مجاری تنفسی را پاک می کند و به این وسیله از تنگی نفس می کاهد.


بیمارانی كه از داروهای ضد انعقاد استفاده می‌ كنند، باید در مصرف سیر احتیاط كنند. ‏از این رو افرادی كه جراحی می ‌كنند، باید 7 تا 10 روز پیش از جراحی از خوردن سیر خودداری كنند، چرا كه سیر زمان خونریزی را ‏طولانی ‌تر می ‌كند. ‏


8 - برخی از انواع سل ریوی را معالجه می کند. به خصوص وقتی که با شیر مخلوط باشد.

9- برای معالجه ی اسهال ، برونشیت، سردرد و زکام مزمن، ضعف حافظه و سرگیجه سودمند است.

10- در برابر امراض بسیاری مانند تب ، مقاوم است.

11- پوست بدن را خوش رنگ و گونه ها را سرخ و روده ها را از عفونت ها پاک می کند (به خصوص در کودکان) و با این خاصیت از انسان در مقابل بیماری حصبه و دیفتری محافظت می کند.

12- سنگ کلیه را از بین می برد و کرم های نازک شکم کودکان را نابود می سازد.

13- فلج و رعشه را معالجه می کند و در مورد مالاریا و بی خوابی خیلی مفید است.

14- برای درمان میخچه و زگیل باید سیر را نرم کنید و بصورت مرهم روی میخچه و زگیل بگذارید. هر چند وقت آن را تکرار کنید تا به کلی میخچه و زگیل از بین برود.

15 وقتی حشره ای شما را گزید، فوری محل نیش زدگی را با سیر بمالید تا سوزش و درد آن تسکین پیدا کند.

16- اگر یک بسته سیر را در انبار غلات آویزان کنید و یا روی آن پخش کنید، باعث فرار موش ها خواهد شد.         فواید سیر:

1- برای بیماران مبتلا به مرض قند(دیابت) اثر شفابخش داشته و قند خون را می کاهد.

2- اثر سمی نیکوتین حاصل از دود سیگار را برطرف می نماید. چنان چه معتادین به سیگار، به علت نیکوتین دچار ناراحتی های هاضمه و قلب شده باشند، با مصرف سیر احساس بهبودی می کنند.

3- عرق بدن و خون قاعدگی را زیاد می کند.

4- مداومت در مصرف سیر به تدریج باعث ریختن موی سفید و روییدن موی سیاه می شود.

5- چنان چه سیر پخته را بر موی و پوست بمالند کشنده ی شپش است.

6- اگر سیر پخته را با شیر مخلوط نموده و از آن مرهم تهیه کنند و در محل آبسه (دمل) قرار دهند، برای گشودن هر نوع آبسه و حتی آبسه ی دندان مفید است.

7- سیر برای درمان شقاق (ترک) مقعد، نوک پستان و پاشنه ی پا مفید است. به این منظور باید سیر را در روغنی مانند روغن زیتون، کرچک و ... جوشانده و در محل شقاق و ترک خوردگی بمالند.

8- اگر جوشانده ی سیر و روغن ( مانند مورد قبل) را در محل دردهای مفاصل و قولنج بمالند، درد و ناراحتی را تسکین خواهد داد.

9- اگر مخلوط سیر با سرکه را بر پوست بمالند، ورم اعضاء را بر طرف می نماید.

10- سیر خرد شده حاوی اسانس گوگردی است و بوی تندی دارد که برای دستگاه گوارش خاصیت آنتی بیوتیکی (ضد میکربی) دارد. اسانس فرّار آن در تمام بدن پراکنده می شود و از راه ریه و پوست دفع می گردد.

11- سیر، یک محرک پوستی است و به عنوان خلط آور در التهاب مخاط ریه ها مصرف می شود.

12- سیر، یک داروی ضد کرم ضعیف است و برای درمان بیماری تصلب شرایین به کار می رود.

13- به خاطر بوی نامطبوع سیر بهتر است به طور کامل آن را خرد و در شیر حل نمایید. این محلول برای درمان فشارخون بالا، تصلب شرایین، ناراحتی های گوارشی، (اسهال و اتساع روده) و التهاب مخاط ریه ها ها مفید است.

به طور کلی بر اساس تحقیقات جدید و موارد ذکر شده در بالا،
مهم ترین اثرات سیر در بدن شامل موارد زیر است:

* كم كردن چربی خون، بخصوص كلسترول

* پایین آورنده فشار خون بالا

* محرك دستگاه ایمنی بدن

* ضد باكتری، قارچ و انگل های روده ای

* ضدسرطان

* خلط آور‎ ‎

* ضد اسهال‎ ‎

* ضدسل ریوی ‎

* ضد آماس كبد

* تسكین دردهای قلبی‎ ‎

‎* درمان زگیل و واریس ‎



مضرات سیر:

معمولا اثرات جانبی مصرف سیر خفیف و غیر متداول است. ولی با زیاده روی در مصرف آن و در موارد خاصی مضر است. بعضی از این مضرات شامل موارد زیر است:

1- ‏ظاهرا سیر تاثیری بر متابولیسم داروها ندارد، اما بیمارانی كه از داروهای ضد انعقاد خون مثل آسپرین استفاده می‌ كنند، باید در مصرف سیر احتیاط كنند، زیرا سیر مانع از انعقاد خون می شود. ‏از این رو افرادی كه جراحی می ‌كنند، باید 7 تا 10 روز پیش از جراحی از خوردن سیر خودداری كنند، زیرا زمان خونریزی را ‏طولانی ‌تر می ‌كند. ‏

2- بنابر تحقیقات دانشمندی بنام «ری (REY)» زیاده روی در مصرف سیر، موجب سردرد و ضعف بینایی می شود. برای جلوگیری از این مضرات چند راه پیشنهاد شده است:

الف- پختن سیر در آب و اضافه کردن کمی نمک یا کره یا روغن بادام به آن.

ب- مصرف گشنیز به همراه مصرف سیر یا بعد از مصرف سیر.

3- چنانچه در مصرف سیر، مراعات سن و مزاج و فصل نگردد، مخصوصاً در مصرف سیر خام زیاده روی شود، برای دستگاه تنفسی و بیماری بواسیر مضر است.

4- زنان آبستن یا شیرده بهتر است از‎ ‎سیر استفاده نکند‎ . ‎

از بین بردن بوی سیر: ‎

1- برای‎ ‎از بین بردن بوی سیر ‎می توان نیم ساعت پس از خوردن آن، یك قاشق عسل یا كمی جعفری یا یك عدد سیب خورد. ‎

2- بهترین کار برای برطرف کردن بوی سیر، خوردن سبزی مثل کاهو است، زیرا کلروفیل موجود در سبزی ها بوی سیر را دفع می کند.

نکاتی برای مصرف سیر:

سیر را به صورت قرص سیر،ترشی سیر،سیر سرخ شده و...استفاده می کنند.

از نظر علمی، ترکیبات و مکانیسم اثر سیر تا حد زیادی پیچیده است و ترکیبات موجود در آن، زمانی که پوست حبه های سیر جدا نشده است، نسبت به وقتی که پوست کنده و خُرد می شود کمی متفاوت است، یعنی به محض له شدن سیر و مجاورت با هوا تغییراتی در آن روی می دهد، چون مواد اصلی و موثر سیر نسبت به هوا و به ویژه حرارت حساس هستند. هر چه سیر بیشتر حرارت داده شود، خواص آن کمتر می شود. بنابراین اثر سیر در غذاهای پخته و سرخ شده به مراتب کمتر از سیر تازه است.

قرص سیر : قرص سیر حاوی پودر سیر خشک شده است که بهترین شکل دارویی آن است وخواص آن تا حدودی شبیه سیر تازه است و مواد موجود در آن نیز حاوی اکثر موادی است که در سیر تازه وجود دارد. این قرص ها روکش دار هستند و بعد از خوردن، بوی سیر کمتر به مشام می رسد.

سیر ترشی : سیر وقتی به صورت ترشی در می آید، دست خوش تغییراتی خواهد شد که به حرارت محیط، سرکه، زمان نگه داری و... بستگی دارد، ولی در اکثر موارد دارای خواصی شبیه به سیر است.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 1:7  توسط سهند  | 

جعفری



خواص جعفری

طعم و مزه لذیذ و پُر از طراوت جعفری باعث شده است که این سبزی به عنوان یکی از سبزی های محبوب مردم شمرده شود. اما با اینکه این سبزی، بسیار مغذی است و برای سلامتی بسیار مفید است، خیلی از مردم آن گونه که باید درباره خواص آن آگاه نیستند و از آن بیشتر برای تزئین غذاهای مختلف استفاده می کنند.

جعفری گیاهی دو ساله است و به حالت وحشی، در اكثر نواحی جنوب شرقی اروپا، شمال افریقا، آسیا و ایران می روید. به علاوه در نواحی مختلف پرورش می یابد.
نکات تغذیه ای:

جعفری یک منبع بسیار خوب ویتامین A ، ویتامین C و ویتامین K می باشد. به علاوه جعفری منبع غذایی خوبی از آهن و اسیدفولیک است.

منظور از منبع بسیار خوب، یعنی 20 درصد یا بیشتر نیاز روزانه ی فرد به آن ماده مغذی را برآورده می کند. منبع خوب، یعنی 10 تا 20 درصد نیاز را برآورده می کند.

فواید جعفری
1) تزئین کننده غذا

تنها یک شاخه کوچک جعفری می تواند بشقاب غذای شما را به طرز زیبایی تزئین نماید.
2) ارتقا دهنده سلامتی:

جعفری شامل دو جزء خیلی مهم در ترکیب خود می باشد که موجب شده این سبزی نقشی بی همتا در سلامت انسان داشته باشد: روغن های فرار و فلاوونوئیدها.

1- روغن های فرار:

اولین جزء مهم موجود در جعفری، روغن های فرار می باشند. این روغن ها به نام روغن های ضروری یا اسانس های گیاهی نیز خوانده می شوند.

از ترکیبات مهم این گروه می توان به میریستیسین (myristicin)، لیمونن (limonene)، آلفا توژن (alpha-thujene) و اِاوجنول(eugenol) اشاره کرد. با تغلیظ این مواد عصاره ای حاصل می شود که دارای خواص درمانی فوق العاده است.

در مطالعات انسانی مشخص شده است که روغن های فرار موجود در جعفری مخصوصا میریستیسین، از شکل گیری و تشکیل تومورها(مخصوصا تومورهای ریه) جلوگیری می کنند. در تحقیقات دیگری مشخص شده است که فعالیت آنزیم گلوتاتیون S ترانسفراز را که مسئول پیشگیری از تخریب سلولی می باشد، تحریک می کند.

از دیگر فعالیت این روغن ها این است که به خنثی کردن انواع مواد سرطان زا مانند بنزوپیرن های موجود در دود سیگار و دود ناشی از ذغال چوب کمک می کند.

2- فلاوونوئیدها:

دومین جزء مهم آن، فلاوونوئیدها می باشند. از ترکیبات مهم این گروه که در جعفری یافت می شود، می توان آپیئین(apiin)، آپیجنین(apigenin)، کریسواِریول(crisoeriol) و لوتئولین(luteolin) را نام برد.


3) جعفری؛ آنتی اکسیدانی قوی

* فلاوونوئیدهای موجود در جعفری مخصوصا لوتئولین(luteolin) از تخریب سلولی ناشی از رادیکال های آزاد اکسیژن جلوگیری می کنند. از این رو در مطالعات انسانی از عصاره غلیظ جعفری به عنوان یک ماده غذایی که ظرفیت آنتی اکسیدان بدن را بالا می برد، استفاده می شود.

* جعفری علاوه بر روغن های فرار و فلاوونوئیدها، منبع بسیار خوب ویتامین C و ویتامین A است که برای پیشگیری از ابتلا به خیلی از بیماری ها حیاتی هستند.

ویتامین C دارای عملکردهای متفاوتی در بدن می باشد. این ویتامین یک آنتی اکسیدان مهم است. در فقدان این ویتامین، رادیکال های آزاد موجب بروز بیماری های مختلفی مانند: گرفتگی عروق، سرطان روده ، دیابت و آسم می شوند. بنابراین متوجه می شویم چرا افرادی که مقدار زیادی از غذاهای حاوی ویتامین C را مصرف می کنند، کمتر دچار این بیماری ها می شوند.

ویتامین C دارای اثر ضد التهابی نیز می باشد. بنابراین برای بهبود بیماری هایی مثل التهاب مفاصل و استخوان ها مفید است.

جعفری حاوی غلظت بالایی از کاروتنوئیدهای پیش ساز ویتامین A، مخصوصا بتا کاروتن می باشد. بتا کاروتن، یکی دیگر از آنتی اکسیدان های مهم است.

رژیم های غنی از بتا کاروتن نیز از پیشرفت بیماری های تصلب شرائین، دیابت، سرطان روده، آسم و التهاب مفاصل و استخوان ها جلوگیری می کنند.

بتا کاروتن در بدن به ویتامین A تبدیل می شود که یک ماده خیلی مهم برای تقویت سیستم ایمنی است و به آن ویتامین "ضد عفونت" نیز می گویند.
4) جعفری برای قلب سالم

جعفری یک منبع خوب اسید فولیک، یکی از مهم ترین ویتامین های گروه B ، می باشد. این ویتامین نقش های متعددی را در بدن به عهده دارد.

یکی از حیاتی ترین نقش های آن در ارتباط با سلامت قلب و عروق است. به این ترتیب که برای تبدیل هموسیستئین به مولکول های بی خطر ضروری است. اگر مقدار هموسیستئین در بدن بالا رود، به سلامت رگ ها آسیب می رساند.

استفاده از مواد غذایی غنی از اسید فولیک مانند جعفری هم برای افراد مبتلا به بیماری های قلبی و دیابت، و هم برای افرادی که می خواهند از این بیماری ها پیشگیری کنند، بسیار خوب است.

در ضمن اسید فولیک، ماده مغذی مهمی برای تقسیم به موقع و مناسب سلول هاست. از این رو برای پیشگیری از سرطان ها مخصوصا سرطان روده و سرطان دهانه رحم در زنان بسیار مفید است.
5) حفاظت در برابر آرتریت روماتوئید

علیرغم اینکه در یک مطالعه نشان داده شد که دوز بالای مکمل ویتامین C موجب بدتر شدن استئوآرتریت( یک نوع بیماری تحلیل برنده مفاصل که با افزایش سن اتفاق می افتد) می شود، در مطالعه ای دیگر در همین زمینه نشان داده شد که غذاهای غنی از ویتامین C مانند جعفری و نه مکمل آن، موجب حفاظت افراد در برابر التهابات پلی آرتریت(نوعی از آرتریت که در آن، دو یا بیش از دو مفصل درگیر می شوند) می گردند.
6) جعفری؛ از بین برنده بوی بد دهان

اگر بعد از خوردن بعضی مواد غذایی مانند سیر یا پیاز، متوجه بوی بد دهان تان شدید، جویدن مقداری جعفری تازه، به خوشبو شدن دهانتان کمک فوق العاده ای خواهد کرد.

روش دیگری که بدین منظور می توانید به کار برید، جوشاندن آرام یک مشت برگ جعفری به همراه چند عدد میخک در یک لیوان آب است.




7) درمان کم خونی

از آنجایی که جعفری هم آهن و هم ویتامین C فراوانی دارد، می تواند به درمان کم خونی ناشی از فقر آهن کمک زیادی نماید، زیرا ویتامین C ، موجب افزایش جذب آهن نیز می شود.

جعفری و اگزالات ها

جعفری دارای اگزالات است. زمانی که مقدار اگزالات ها در بدن بالا برود، مشکلاتی را برای بدن ایجاد می کنند. به همین دلیل ممکن است افراد مبتلا به بیماری های کلیوی و کیسه صفرا ، از خوردن این سبزی خودداری کنند.

در مطالعات آزمایشگاهی دیده شده است که اگزالات می تواند با جذب کلسیم در بدن تداخل نماید.

با این حال در خیلی از تحقیقات مشابه دیگر، دیده شده که توانایی مواد غذایی دارای اگزالات برای کاهش جذب کلسیم، بسیار کم است و به طور قطع آن مقدار کلسیمی که از طریق این مواد غذایی به بدن ما می رسد، بسیار بیشتر از تاثیر منفی اگزالات ها بر روی جذب آن می باشد.

اگر شما دستگاه گوارشی سالمی دارید و شرایط شما به گونه ای است که می توانید به راحتی و با آرامش غذا بخورید و از غذایی که می خورید، لذت ببرید، خوردن غذاهای گیاهی غنی از کلسیم که دارای اگزالات نیز می باشند، برای شما مفید خواهد بود.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:53  توسط سهند  | 

شاهی


خواص شاهي



Garden Cress

شاهي (تره تيزک) از خانواده چليپاييان با نام علمي Lepidium sativum مي باشد. شاهي گياه بومي مديترانه شرقي است.

اين گياه يك ساله و به ارتفاع 20 تا 30 سانتي متر است كه در نواحي مختلف ايران نيز، پرورش مي يابد.

شاهي به عنوان غذا و دارو مصرف مي شود.

سبزي شاهي را خيلي راحت مي توان کاشت و خيلي راحت و سريع آماده برداشت مي شود.

اين گياه براي روش هيدروپونيک (رشد و نمو گياه در آب) نيز مناسب است.

قسمت هاي قابل استفاده شاهي شامل ريشه ها، برگ ها و تخم شاهي مي باشد.


ريشه شاهي

ريشه شاهي نيز مزه تند و تلخي دارد. اين ريشه براي درمان سيفيليس و ناتواني در ادارار کردن مفيد است.
برگ شاهي

برگ هاي شاهي، محرک ، ادرارآور و ضد باکتري مي باشند.

اين برگ ها براي درمان بيماري اسکوربوت و بيماري هاي کبدي مفيد مي باشند.

شاهي به عنوان يک پماد بر روي جاهايي که درد مي کند و يا آسيب ديده است، نيز به کار مي رود.
تخم شاهي

تخم شاهي مزه ي تند و تلخي دارد. اين ماده خاصيت چربي سوزي ، تصفيه کنندگي خون، شيرافزايي، قاعدگي آور، مقوي (نيروبخش) و ادرارآور دارد.

دارويي براي چشم درد است. تخم شاهي قواي جنسي را تقويت مي کند.

تخم شاهي براي مرض جذام، بيماري هاي پوستي، اسهال خوني ، اسهال، سوء هاضمه، بيماري هاي چشمي، اسکوربوت، آسم و سرفه مفيد است.

تخم شاهي خاصيت سقط کنندگي جنين دارد. در ضمن تخم شاهي خاصيت مليني نيز دارد.
فوايد شاهي براي سلامتي بدن

ضد سرطان

به دليل وجود ويتامين C و E در شاهي اين گياه خاصيت آنتي اکسيداني فوق العاده در جلوگيري از آسيب راديکال هاي آزاد دارد. در نتيجه يک ماده ي ضد سرطاني مي باشد.

شاهي مانع از رشد سلول هاي سرطاني مي شود.

پروفسور "لئون بينه" عصاره شاهى را گرفت و به بدن موش هايى كه به سرطان مبتلا بودند تزريق كرد و مشاهده كرد كه اين كار، رشد سلول هاى سرطانى را در اين موش ها متوقف مي کند.

درمان کم خوني

شاهي علاوه بر ويتامين C حاوي مقدار قابل ملاحظه اي آهن و اسيد فوليک نيز مي باشد، از اين رو براي اشخاص كم خون مفيد است.

کاهش چربي خون

در يک طرح تحقيقاتي در ايران که به منظور تعيين تاثير سبزي شاهي بر چربي هاي خون‏، در كاركنان دانشكده پيراپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام گرفت، مشخص شد که ميزان كلسترول در گروه مورد بررسي کاهش يافته بود.

مفيد براي آسم

شاهي حاوي مقدار قابل ملاحظه اي ويتامين A و روغن هاى فرار است. به همين دليل براي مخاط دستگاه تنفسى و در نتيجه مبتلايان به آسم فوق العاده مفيد است.

كسانى كه برونشيت دارند يا سرفه هاى سختى مى كنند، هر روز 60 تا 150 گرم عصاره شاهي را مصرف نمايند.

مفيد براي کليه ها

شاهي مانند خيلي از سبزيجات گروه چليپاييان مانند کلم، کلم بروکلي و کلم پيچ داراي گلوکوزيدها و روغن خردل (روغن تلخ) مي باشد. اين مواد، محرک فعاليت کليه ها هستند و موجب تقويت معده و کيسه صفرا مي شوند. از اين رو مصرف شاهي به كساني كه سنگ كليه و مثانه دارند، توصيه شده است.

ديگر فوايد

* شاهي حاوي مقدار قابل ملاحظه اي کلسيم، آرسنيك، منگنز، مس، روي و گوگرد است. به همين دليل اشتها آور نيز مي باشد.

* شاهي خاصيت درماني فوق العاده اي در اختلالات مفصلي و نقرس دارد.

* عصاره شاهي، كرم بدن را از بين مي برد.

* جويدن برگ هاي شاهي تازه، لثه ها را محكم مي كند و آن ها را سالم نگه مي دارد.

* شاهي كك و مك را كه معمولا در صورت انسان به صورت لكه هاي قهوه اي ريزي پديدار مي شود، برطرف مي كند. بدين منظور بايد برگ شاهي را كوبيد و روي لكه ها گذاشت و يا تخم شاهي را كوبيد و در مقداري آب خيس نمود و يك بار در روز

بر روي لكه ها گذاشت و آن قدر ادامه داد تا لكه ها برطرف شوند.

* شاهي لكه هاي سفيد پوست را برطرف مي كند. به اين منظور بايد تخم شاهي را كوبيد و با كمي عسل مخلوط نمود و بر روي لكه ها قرار داد. اين عمل را روزي يك مرتبه تكرار كنيد تا بهبودي كامل حاصل شود.
شاهي در آشپزخانه

شاهي به طور معمول در ساندويچ هاي انگليسي مانند ساندويچ تخم مرغ و شاهي (تهيه شده با تخم مرغ آب پز، مايونز، نمک و مقداري شاهي) استفاده مي شود. اما در ايران بيشتر به صورت يک نوع سبزي خوردن استفاده مي شود.

شاهي را در سبزي خوردن و يا به صورت سالاد بايد خورد. كسانى كه نمى توانند اين سبزى را خام بخورند بايد آب آن را بگيرند و بخورند.
* مقدار مواد مغذي در 100 گرم شاهي خام



انرژي
30 کيلوکالري

کربوهيدرات
5/5 گرم

فيبر غذايي
1/1 گرم

چربي
0/7 گرم

پروتئين
2/6 گرم

ويتامين A
346 ميکروگرم

فولات
80 ميکروگرم

ويتامين C
69 ميلي گرم

کلسيم
81 ميلي گرم

آهن
1/3 ميلي گرم









+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:50  توسط سهند  | 

فلفل دلمه ای






تاریخ مصرف فلفل به 7 هزار سال پیش از میلاد مسیح برمی ‌گردد، زمانی که سرخ ‌پوستان آمریکایی ساکن پرو و مکزیک به عنوان ادویه از آن استفاده می‌ کردند.

تا اینکه طی قرون 15 و 16 میلادی، کاشفان آمریکا این سبزی خوش نقش و نگار را به اروپا و از آن جا به آسیا و آفریقا آوردند و این ‌گونه فلفل دلمه‌ ای وارد برنامه غذایی ما شد.

امروزه بسیاری از خانواده ‌های ایرانی از این سبزی در تهیه پیتزا ، مایه ماكارونی و سالاد استفاده می کنند.

فلفل برای لاغر شدن

فلفل دلمه ‌ای یکی از كم كالری‌ ترین سبزی‌ ها و یکی از بهترین مواد غذایی برای لاغر شدن است. هر 100 گرم آن، تنها 15 كالری انرژی دارد. این سبزی فیبر زیادی دارد و در هر 100 گرم آن، 2 گرم فیبر یافت می ‌شود. بنابراین در كنار سایر سبزی‌ ها می ‌توان از فلفل دلمه‌ای در رژیم‌ های لاغری استفاده كرد.

دشمن سرطان

شاید باورتان نشود اگر بگوییم از این سبزی می ‌توان در پیشگیری از بروز انواع سرطان استفاده کرد.

تحقیقات نشان داده که ویتامین C و بتاكاروتن فراوان این سبزی (البته اگر تازه میل شود) می‌تواند از بروز بسیاری سرطان‌ ها جلوگیری كند، زیرا این دو ماده مغذی جزو آنتی اكسیدان‌های قوی هستند.

جالب است بدانید که هر قدر این فلفل‌ها رنگی ‌تر (زرد و قرمز) باشند، بتاكاروتن بیشتری دارند.

داروی سرماخوردگی

فلفل به علت داشتن مقایر زیادی ویتامین C ، یکی از داروهای خوب سرماخوردگی است، طوری که مصرف منظم آن در برنامه غذایی، هم شدت و هم طول مدت سرماخوردگی را کاهش می‌ دهد.

خوردن 50 گرم فلفل دلمه‌ای (یک ‌سوم از یک فلفل متوسط) می‌ تواند تمام نیاز یک فرد بزرگسال به‌ ویتامین C را برطرف کند. البته باید بگویم که ویتامین C در اثر حرارت فورا از بین می رود، بنابراین تا جایی که ممکن است فلفل را به صورت تازه و خام میل کنید.

سیگاری‌ ها از خوردن فلفل بی ‌نصیب نمانند

متخصصان ریه طی سال‌ ها تحقیق متوجه شدند که احتمال ابتلا به سرطان ریه در سیگاری ‌ها بیشتر است و مصرف منظم ویتامین A می ‌تواند سهم زیادی در پیشگیری از این سرطان کشنده و دردناک داشته باشد. پس اگر موفق به ترک سیگار نشده‌اید، فلفل را از یاد نبرید.


دوست چشم

چشم‌ها بیش از سایر بافت‌های بدن از فلفل دلمه‌ای (مخصوصا نوع قرمزش) سود می ‌برند.

علت این موضوع را می‌ دانید؟

زیرا همان ماده‌ ی موجود در هویج که به تقویت چشم ها کمک می کند، به مقدار زیادی در فلفل دلمه ‌ای قرمز نیز وجود دارد. این ماده "بتاکاروتن" نام دارد. بتاکاروتن ، پیش ساز ویتامین A در بدن می باشد.

یادتان باشد كه فلفل دلمه ‌ای وقتی كاملاً می ‌رسد، به رنگ قرمز و زرد در می‌آید و اغلب فلفل‌هایی که به دست من و شما می‌ رسند، هنوز سبزند.

مصرف منظم ویتامین A تا حد زیادی از بروز شب کوری و آب مروارید نیز پیشگیری می ‌کند.

به غیر از ویتامین A دو ماده دیگر نیز در کاهش احتمال بروز آب مروارید چشم نقش دارند که خوشبختانه هر دو به مقدار زیادی در فلفل دلمه ‌ای یافت می ‌شوند. این دو ماده عبارت‌اند از: لوتئین و گزانتین.

فلفل بخور، سکته نکن

فلفل دلمه ‌ای حاوی اسید فولیك نیز هست. این ویتامین از گرفتگی رگ‌ ها و بروز بیماری های قلبی به‌ خصوص در بیماران دیابتی جلوگیری می کند.

اسید فولیک (فولات) که یکی از ویتامین‌های گروه B است، باعث كاهش ماده ای به نام هموسیستئین در خون می ‌شود. هموسیستئین در صورت افزایش بیش از حد می‌ تواند باعث تخریب رگ های خونی و افزایش احتمال سكته قلبی ‌شود.

فیبر موجود در این سبزی می ‌تواند كلسترول خون را كه عامل دیگری برای ابتلا به حمله قلبی و سكته است، كاهش دهد.

در خانه و آشپزخانه

فلفل مرغوب باید سفت، آبدار و كاملاً ترد باشد. به علاوه، رنگ براق و شفاف آن را هم از یاد نبرید. بهتر است فلفل را بیش از 12 روز در یخچال نگه ندارید، لذا سعی کنید هر بار تعداد کمی فلفل بخرید تا زود مصرف شود.

برای طبخ این سبزی نیز به شما پیشنهاد می‌ کنیم، تخم‌های فلفل را دور بریزید.

این سبزی را می ‌توانید به صورت خام در سالادتان خرد كنید.

بعضی ‌ها نیز فلفل دلمه ای را برش می زنند و مانند سبزی خوردن همراه با غذای شان می خورند. همچنین می‌ توانید آن را بخارپز یا حتی كباب كنید.

سعی کنید بلافاصله بعد از خرد کردن فلفل دلمه ای آن را بخورید، زیرا ویتامین C وقتی در معرض هوا قرار بگیرد (با خرد کردن)، از بین می رود.
هشدار

از اثرات حساسیت زای (آلرژن) فلفل غافل نشوید، حتی در مورد فلفل دلمه‌ای. افرادی که پوستی حساس و تحریک ‌پذیر دارند یا مرتب دچار جوش، کهیر، آکنه و اگزمای پوستی می ‌شوند، بهتر است فلفل را از برنامه غذایی خود حذف کنند.

همچنین مصرف ففل دلمه ای، مخصوصا به صورت خام، باعث ایجاد نفخ در معده می شود. پس افراد مبتلا به ناراحتی معده ، موقع خوردن آن باید مراقب باشند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:39  توسط سهند  | 

کلم




کلم؛ از قديم تا حالا

* يونانيان در قديم عقيده داشتند مصرف کلم، شير مادر را زياد مي کند.

* در قديم از برگ کلم براي تميز کردن جراحت و زخم ها استفاده مي کردند.

* مردم چين از قديم تا زمان حاضر، برگ هاي کلم را خشک مي نمايند و آن ها را براي زمستان ذخيره مي کنند و در زمستان آن را به سوپ مي افزايند.

* در قرون وسطي، سبزيجات برگ دار براي درمان بيماري ها استفاده مي شد.

اين سبزيجات شامل کلم، پياز و سير بودند.





مقدار مواد مغذي موجود در 70 گرم کلم :

انرژي
17 کالري

پروتئين
1/01 گرم

کربوهيدرات
3/91 گرم

فيبر
1/6 گرم

قند
2/51 گرم

چربي
0/08 گرم

کلسترول
0 گرم


تاثير کلم در کاهش وزن

با مصرف کلم، چاقي را از خود دور کنيد. تحقيقات نشان داده است که وجود ماده اي به نام "تارتاريک اسيد" در کلم، باعث مي شود از تبديل قند و کربوهيدرات ها در بدن به چربي جلوگيري شود.

100 گرم کلم، فقط 25 کالري دارد و از آنجا که فاقد چربي اشباع و کلسترول و داراي مقدار زيادي فيبر مي باشد، پس براي کاهش وزن بسيار مفيد است.

آيا خوردن سوپ کلم باعث لاغري مي شود؟

شايد شنيده باشيد که اجراي رژيم لاغري با سوپ کلم بسيار موفقيت آميز است و به سرعت وزن بدن کم مي شود. اما اين کمبود وزن به علت از دست دادن آب و بافت عضلاني مي باشد، نه به علت از دست دادن چربي هاي ذخيره شده در بدن. لذا با رها کردن اين رژيم، فرد دوباره به همان وزن قبلي خود برمي گردد.

رژيم کاهش وزن، فقط با مصرف سوپ کلم خوب نيست، زيرا اين رژيم حاوي مقدار بسيار کمي پروتئين، کربوهيدرات و چربي هاي لازم مي باشد. بنابراين فقط با خوردن اين سوپ، شايد لاغر شويد، ولي نمي توانيد سلامتي خود را حفظ کنيد.

رژيم لاغري صحيح آن است که همه مواد غذايي را در حد متعادل داشته باشد و به همراه آن نيز بايد ورزش کرد تا شخص احساس گرسنگي و کسالت نکند.

با اجراي چنين رژيمي شايد در مدت زمان طولاني به وزن دلخواه و مناسب خود برسيد، اما وزن تان به حالت اول برنمي گردد و سلامتي تان نيز آسيبي نمي بيند.
نکاتي هنگام مصرف کلم

* کلم موجب کاهش جذب يُد مي شود

به طور کلي، کلم جزء مواد گواتروژن است و زياد مصرف کردن آن ممکن است باعث ايجاد مشکلات تيروئيد (گواتر) شود. بنابراين در مصرف آن زياده روي نکنيد. همچنين بيماران مبتلا به کم کاري تيروئيد بايد از مصرف آن خودداري کنند.



* جلوگيري از بين رفتن رنگ کلم قرمز

کلم قرمز داراي رنگدانه هايي است که تحت تاثير محيط قليايي يا اسيدي و همچنين در هنگام پخت، رنگش زود تغيير مي کند.

اگر مي خواهيد کلم قرمز، رنگ خود را در زمان پخت از دست ندهد، به آن مقداري سرکه و يا آب ليمو اضافه کنيد و از چاقوهايي با تيغه ي استيل براي بريدن آن استفاده کنيد.



* کاهش بوي کلم

براي کم کردن بوي کلم، مي توانيد در هنگام پخت، مقداري پوست گردو و يا يک ساقه کرفس را به مواد درون قابلمه بيافزاييد.

همچنين، مي توانيد مقداري زيره و يا رازيانه قبل از پخت به آن اضافه نماييد.

* تاثير کلم در ايجاد نفخ

از ظروف استيل براي پخت کلم استفاده کنيد. با اين ظروف ويتامين ها و مواد مغذي آن از بين نمي رود. به علاوه، در اثر مصرف آن دچار گاز معده و نفخ نمي شويد.
درمان امراض با کلم

* کلم بهترين دارو براي رفع يبوست است.

* روي کلم قطعه قطعه شده، آب داغ بريزيد. سپس آن ها را له کنيد. اين مرهمي است براي درد بدن، ورم و درد مفاصل.

* برگ هاي کلم را ريز کنيد و به آن آب بيفزاييد. سپس آنها را در يک پارچه بريزيد و بر محل درد بگذاريد. اين مرهمي است براي دردهاي واريسي و زخم پا.

* برگ هاي کلم به خاطر دارا بودن سولفور، هم براي درمان ناراحتي هاي پوستي و هم براي توليد گرما در بدن مفيد هستند.

* کلم رنده شده و آب پز شده با سرکه، براي درمان يبوست به کار مي رود.

* کلم براي بهبود کوليت(ورم و التهاب روده بزرگ) نيز استفاده مي شود. براي اين کار 60 گرم کلم را با نيم ليتر آب به مدت 1 ساعت بجوشانيد و روزانه نصف ليوان از اين آب را بنوشيد.

*250 گرم از برگ هاي کلم را خرد کنيد و با 250 ميلي ليتر آب نارون کوهي مخلوط کنيد و به آن 2 قطره آب ليمو بيفزاييد.

اين محلول را در طول شب و روز مي توانيد بر روي صورت خود بگذاريد تا جوش هاي صورت از بين بروند.

* عصاره ي کلم براي بهبود سرفه، آسم و برونشيت مفيد است.

* براي درمان زخم هاي گوارشي، نوشيدن آب کلم مفيد است
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:31  توسط سهند  | 

ترخون





ترخون یک گیاه قدیمی چند ساله است که که ارتفاع آن ممکن است به 60سانتی ‏متر و بیشتر نیز برسد. ترخون دارای برگ‏ های سبزرنگ بلند و باریکی است که ضعیف نیز می ‏باشند. گیاه ترخون از خانواده‏ی گل آفتاب‏ گردان ‏ها است. گل ‏های این گیاه زرد رنگ هستند که در فواصل تیر تا مهر ماه شکوفه می ‏دهند. قدمت این گیاه به 500 سال قبل از میلاد برمی ‏گردد ترخون برای اولین بار در مناطق جنوبی روسیه و سیبری دیده شده است.

امروزه 2 نوع از این گیاه کشت می ‏شود: روسیه و فرانسه.

برگ‏ های گونه فرانسوی براق‏ تر و تند و تیزتر از گونه ‏ی روسیه‏ای آن می ‏باشد. اکثر ترخون‏هایی که به منظور استفاده در تجارت و بازرگانی استفاده می ‏شوند از برگ‏ های خشک شده‏ی گیاه ترخون فرانسوی حاصل می ‏شوند. البته برخی معتقدند که این گیاه آلمانی می باشد و به اشتباه فرانسوی نام گرفته است.
خواص مفید ترخون

ترخون منبع بسیار خوبی از آهن، کلسیم و منگنز می‏ باشد. این سبزی همچنین دارای پتاسیم، منیزیم و ویتامین ‏های A و C می ‏باشد.

ترخون بیشتر به صورت یک سبزی در پخت و پز استفاده می ‏شود اما از آن برای مصارف پزشکی نیز استفاده می ‏کنند. به دلیل داشتن خاصیت بی‏ حس‏ کنندگی در دهان، یونانیان باستان این گیاه را برای تسکین دندان درد می‏ جویدند. این گیاه همچنین در قرون وسطی به عنوان یک پادزهر برای درمان سم مارگزیدگی استفاده می ‏شد. از دیگر خواص مفید ترخون می ‏توان به مواردی چون کمک به هضم بهتر غذا، مسکن ملایم و یک کمک کننده‏ ی خوب به پیشگیری از بیماری‏ های قلبی و چاقی اشاره کرد(البته به شرط این که به جای نمک استفاده شود.).

از قدیم الایام برای درمان دردهای شکمی و افزایش اشتها از ترخون استفاده می ‏شده است. ترخون تنظیم کننده قاعدگی در زنان است. این گیاه مخصوصاً اگر به شکل دم کرده مصرف شود برای رفع خستگی و آرامش اعصاب بسیار سودمند است به همین دلیل برای افراد بیش فعال مفید است.

ترخون تولید صفرا به وسیله ‏ی کبد را افزایش می‏ دهد و به این ترتیب به هضم و گوارش غذا کمک می‏کند و موجب افزایش سرعت فرایند سم ‏زدایی در بدن می‏ شود.

افرادی که فشار خون بالایی دارند می‏توانند از این سبزی به جای نمک در غذا استفاده نمایند.

ترخون توانایی بسیار زیادی برای مبارزه با کرم‏های روده‏ای نیز دارد.
خواص مفید روغن ‏های فرار ترخون:

روغن‏های ضروری ترخون به وسیله‏ تقطیر با بخار آب از برگ ‏ها و گل ‏های این گیاه استخراج می‏شوند و شامل سینئول، استراگول، اوسیمن و فلاندرن می ‏باشند.

روغن ‏های ضروری یا همان اسانس های فرار موجود در ترخون دارای خواص زیادی می باشند که از آن جمله می توان به مواردی چون ضدرماتیسم، اشتها آور، کمک به بهبود گردش خون، کمک به گوارش بهتر غذاها، برطرف‏ کننده بوی بد، قاعده‏آور، محرک و کرم‏ زدا اشاره کرد.

حالا چگونگی تاثیر روغن‏های فرار بر روی برخی بیماری‏ ها را برای ‏تان توضیح می ‏دهم:

* ضد روماتیسم

بد نیست که بدانید دو عامل مهم در ایجاد رماتیسم (درد مفاصل) و آرتریت (التهاب و ورم مفاصل) دخیل هستند؛ 1) گردش خون و لنف نامناسب مخصوصاً در اندام‏ هایی مثل دست و پا و 2) تجمع مواد سمّی مانند اسید اوریک در بدن. خوب با این توضیحات برای درمان این بیماری باید 2 اتفاق بیفتد: یا این که ماده ی درمان کننده به جریان خون کمک کند و آن را آسان ‏تر نماید یا باید سم ‏زدا باشد یعنی باید سم‏ ها را از بدن خارج کند.

روغن ‏های فرار ترخون بیشتر به دلیل اول برای این بیماری مفید هستند یعنی توانایی بسیار خوبی برای افزایش جریان خون دارند. بدین ترتیب موجب گرم شدن ناحیه ی آسیب دیده می ‏شوند و علاوه بر این نمی ‏گذارند که اسید اوریک در آن مکان‏ های خاص تجمع کنند. ترخون همچنین به سم‏ زدایی نیز به ‏وسیله‏ ی تحریک دفع ادرار و مدفوع کمک می‏ کند.



* اشتهارآور

ترخون ترشح شیره‏ های گوارشی معده را تحریک می ‏کند و به همین دلیل موجب افزایش اشتها می ‏شود. این اتفاق درست در زمانی شروع می ‏شود که شما آن را در دهان تان قرار می ‏دهید جایی که در آن بزاق تولید می‏ شود. در قسمت ‏های پایین‏ تر دستگاه گوارشی، شیره‏ ی معده و صفرا ترشح می ‏شوند تا اگر غذایی در معده باشد سرعت هضم مواد غذایی را افزایش دهند و اگر نباشد و به عبارتی معده خالی باشد به نوبه ‏ی خود موجب افزایش اشتها شوند.

* کمک به بهبود گردش خون

روغن ‏های فرار موجود در ترخون گردش خون و مخاط را بهبود می ‏بخشند و به توزیع مناسب مواد مغذی، اکسیژن، هورمون ‏ها و آنزیم ‏ها در سراسر بدن کمک می ‏کنند.

* کمک به هضم مواد غذایی

این روغن‏ها یا به عبارتی اسانس ‏ها همان ‏طور که در بالا ذکر شد موجب افزایش شیره‏ های گوارشی در سراسر دستگاه‏ گوارش می ‏شوند و بدین ترتیب به افزایش توانایی بدن به هضم مواد غذایی از طریق تجزیه‏ ی غذاها به مواد مغذی مختلف کمک می کند(ترخون به خصوص برای هضم پروتئین‏ ها و چربی‏ های گوشت کمک کننده ی خوبی است) و به وسیله‏ ی تحریک حرکات دودی روده‏ ها موجب تسهیل حرکت غذاها در کل سیستم گوارشی می ‏شوند.

* بوزدایی

بوی تند و معطر ترخون برای دور کردن بوی بد از بدن استفاده می ‏شود. ترخون همچنین موجب مهار رشد میکروب ‏های روی پوست نیز می ‏شود و به این ترتیب موجب کاهش بیشتر بوی بدن می ‏شود.

* قاعده‏آور

ترخون قاعدگی را آسان ‏تر و آن را منظم می ‏کند. علاوه براین، ترخون موجب تسکین مشکلاتی چون دردهای شکمی، حالت تهوع، خستگی و دیگر آزار و اذیت‏های این دوران خواهد شد.

* محرک

ترخون موجب تحریک و تهییع مغز، سیستم عصبی، سیستم گوارشی، سیستم گردش خون و سیستم هورمونی(اندوکرینی) می ‏شود. به عبارتی این گیاه به نوبه ‏ی خود همه ‏‏ی سیستم ‏های متابولیکی را تحریک می ‏کند و در نتیجه رشد و ایمنی بدن را ارتقا می بخشد.

* کرم‏زدا

سمیّت این روغن کرم ‏های بدن را می ‏کشد. این ها شامل کرم‏های گرد و نواری که در روده یافت می ‏شوند، کرم قلاب‏ دار که می تواند به هر جایی از بدن برود و حتی کرم حشره که بر روی زخم‏ ها وجود دارد، می‏ شوند.

البته دقت داشته باشید که تا وقتی این روغن‏ ها به صورت موضعی و خارج از بدن استفاده می ‏شوند جای نگرانی وجود ندارد اما هنگامی که به صورت خوراکی مصرف می‏شوند باید مراقب بود زیرا این‏ها سمّی هستند.
چند نکته که باید توجه کنید:

- این روغن‏ها به دلیل وجود استراگول سمّی هستند، استراگول نام دیگر میتل چاویکول است و از این رو نباید به کودکان کم سن (زیر 4 سال) و زنان باردار داده شود.

- ترخون را به صورت تازه 10 تا 14 روز می ‏توان در یخچال نگهداری کرد. اما در فریزر 4 تا 6 ماه قابل نگهداری است.

- برای خشک کردن ترخون، ابتدا آن را پاک کرده و خوب بشویید و سپس در یک محل تاریک و گرم قرار دهید وقتی که خشک شدند آن ها را درون شیشه‏ ی تمیزی ریخته و در جای خنک و تاریک نگه داری کنید.

ترخون‏های خشک شده دارای طعم و مزه‏ ی همانند ترخون ‏های تازه نیستند، اما به هر حال برای زمانی که سبزی تازه در دسترس نیست مناسب هستند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:27  توسط سهند  | 

پیازچه



فواید پیازچه برای سلامتی

پیازچه در اغلب موارد برای بهبود طعم و مزه ی غذاها به کار برده می شود. اما علاوه بر این که این گیاه بسیار خوش مزه و خوش طعم است، دارای فواید تغذیه ای زیادی نیز می باشد.



پیازچه مانند سیر و تره فرنگی از خانواده ی آلیوم می باشد و پیاز آن قبل از این که به طور کامل رسیده شود از زمین چیده می شود.



بسته به موقعیت جغرافیایی که پیازچه در آن به وجود آمده و رشد کرده است اسامی متفاوتی را برای آن برشمرده اند که عبارت هستند از: Scallion, Spring onion, green onion و... .




فواید تغذیه ای پیازچه:

پیازچه فواید زیادی دارد که اغلب آن ها مانند پیاز است. از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

* کاهش قند خون

* کاهش کلسترول خون بالا

* کاهش فشار خون بالا

* کاهش ریسک پیشرفت سرطان کولون و دیگر سرطان ها

* کاهش التهاب

از اجزای تشکیل دهنده ی پیازچه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1) آلیل پروپیل دی سولفاید

مشخص شده است که این ترکیب سطوح قند خون را کاهش می دهد. آلیل پروپیل دی سولفاید این کار را با افزایش میزان انسولین در دسترس انجام می دهد. به این ترتیب که به دلیل داشتن دی سولفید با انسولین رقابت کرده و جای انسولین در کبد را اشغال می کند؛ انسولین در کبد غیر فعال است.

2) کوئرستین

کوئرستین ترکیبی است که در پیازچه ها یافت می شود و دارای فواید ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی است.

3) کروم

پیازچه ها غنی از کروم هستند. کروم یک ماده ی معدنی ضروری است که بدن از آن برای تنظیم گلوکز، سوخت و ساز بدن و ذخیره سازی ماکرونوترینت ها استفاده می کند. در واقع کروم جزئی از فاکتور تحمل گلوکز است.

از طرفی کروم موجب کاهش کلسترول تام همراه با افزایش کلسترول خوب(HDL) و کاهش تری گلیسیرید می شود.

جالب است که بدانید همان اجزایی که مسئول بوی خاص پیازچه هستند، بیشترین فواید را برای سلامتی به ارمغان می آورند.

4) ویتامین C

پیازچه ها غنی از این ویتامین هستند. ویتامین C نه تنها به ارتقاء سیستم ایمنی بدن کمک می کند بلکه از بدن در برابر بیماری های قلبی – عروقی، بیماری های چشمی و چین و چروک های پوستی محافظت می کند.

5) دیگر مواد

از دیگر مواد مغذی که در پیازچه ها یافت می شود می توان به فیبر، منیزیم، ویتامین B6، پتاسیم و مس اشاره کرد.
چگونه از پیازچه ها استفاده کنیم؟

پیازچه دارای طعم ملایمی است که به عنوان یک سبزی چند منظوره می توان از آن در غذاهای مختلف استفاده کرد.

هر دو قسمت حبابی شکل سفید رنگ و رشته های سبز رنگ پیازچه خوردنی هستند.

پیازچه را می توان به صورت خام همراه با سبزی خوردن مصرف نمود یا این که آن را به صورت خام در کنار خوراک های مرغ و گوشت ها به صورت تزئین زیبایی قرار داد و البته همراه با غذا آن را خورد!

علاوه بر این، پیازچه های ریز ریز شده و خرد شده را می توان درون سالادها، سُس ها و سوپ ها ریخت و یا این که آن را بر روی غذاهایی چون پیتزاها، ماکارونی ها و... قرار داد.



برخی افراد با پیازچه املت درست می کنند که بسیار مطبوع است.

کوکوی پیازچه را هم امتحان کنید.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:23  توسط سهند  | 

قارچ




خواص مفيد قارچ ها


بسياري از مردم، از رفتن به جنگل و کندن قارچ براي خوردن لذت مي برند، اما شناخت نوع قارچ مي تواند مسئله مهمي باشد.

بيش از 38 هزار نوع قارچ وجود دارد که بعضي از آنها سمي اند و بعضي از آنها قابل خوردن مي باشند. رنگ، شکل و اندازه ي قارچ ها مي تواند خيلي متنوع و مختلف باشد.

اين مسئله خيلي مهم است که بتوانيد به طور صحيح، قارچ کنده شده را بشناسيد تا از خوردن نوع سمي آن دوري نماييد.

فراعنه ي مصر، قارچ را يک خوراکي لذيذ مي دانستند و يوناني ها اعتقاد داشتند که قارچ براي جنگاوران در صحنه نبرد، توليد قدرت مي کند. رومي ها نيز قارچ را به عنوان يک هديه از جانب خدا برمي شمردند و آن را فقط در روزهاي عيد استفاده مي کردند. چيني ها از آن به عنوان يک گنج غذايي سالم مصرف مي کردند.

امروزه از قارچ ها به خاطر طعم و بافت شان در تهيه غذاها استفاده مي کنند. آنها مي توانند طعم خودشان را به غذاها بدهند، يا طعم مواد ديگر را به خودشان بگيرند. طعم آنها معمولا در طول پخت افزايش پيدا مي کند و شکل شان هم با روش هاي معمول آشپزي مثل سرخ کردن و خرد کردن حفظ مي شود.

قارچ را معمولا به سوپ ،سالاد و ساندويچ اضافه مي کنند، يا از آن به عنوان پيش غذا استفاده مي نمايند. قارچ ها، شکل زيبايي به غذاها مي دهند.

قارچ ها به دو دسته ي وحشي و پرورشي تقسيم مي شوند. بعضي از آنها اثرات مفيدي در سلامتي انسان دارند، مثل رقيق کردن خون، جلوگيري از ايجاد و رشد تومورهاي سرطاني.



قارچ ها 80 تا 90 درصد، آب دارند و خيلي کم کالري هستند. آنها مقدار کمي چربي و سديم (نمک) و 8 تا 10 درصد فيبر دارند و يک خوراکي ايده آل براي افرادي هستند که مي خواهند وزن و فشار خون شان را کنترل کنند.
مواد مغذي موجود در 100 گرم قارچ خام:


انرژي 13 کالري
پروتئين 2 گرم
پتاسيم 320 ميلي گرم
مس 1 ميلي گرم
اسيدپنتوتنيک(B5) 2 ميلي گرم
بيوتين(B7) 12 ميکروگرم
اسيدفوليک(B9) 44 ميکروگرم
آهن 1 ميلي گرم
نياسين(B3) 3 ميلي گرم
فيبر 1 گرم



قارچ، منبع خوب آهن:

در هر 100 گرم قارچ، حدود يک ميلي گرم آهن وجود دارد.

برعکس خيلي از مواد غذايي گياهي، قارچ داراي فيتات نيست. فيتات جذب آهن و بعضي مواد معدني را در بدن کاهش مي دهد. بنابراين آهن موجود در قارچ به سرعت جذب مي شود.

قارچ منبع خوب پتاسيم و مس:

قارچ يک منبع عالي پتاسيم مي باشد که اين ماده به کاهش فشار خون کمک مي کند و خطر سکته قلبي را پايين مي آورد. به طور متوسط قارچ portabella (تصوير مجاور) حتي از يک عدد موز و يا يک ليوان آب پرتقال هم بيشتر پتاسيم دارد.

يک واحد قارچ که شامل 5 عدد متوسط مي باشد، حدود 20 تا 40 درصد نياز بدن به مس را تأمين مي کند و اگر به طور مرتب خورده شود، به کاهش فشار خون کمک کرده و عملکرد سيستم ايمني بدن را بهبود مي بخشد.



قارچ منبع غني از سلنيوم:

سلنيوم آنتي اکسيداني است که با ويتامين E کار مي کند و از سلول ها در برابر صدمات راديکال هاي آزاد محافظت مي نمايد. مطالعات نشان داده است افرادي که دو برابر مقدار توصيه شده در روز سلنيوم مصرف کرده اند، خطر سرطان پروستات در آنها تا 65 درصد کاهش يافته است.

يک مطالعه بر روي افراد مسن نشان داد، مرداني که مقدار سلنيوم خون شان کم است، در مقايسه با آنهايي که سطح سلنيوم خون بالايي دارند، 4 تا 5 برابر بيشتر در معرض سرطان پروستات قرار دارند.
خواص درماني قارچ ها:

طي قرن ها از انواع قارچ در تهيه داروهاي سنتي شرقي براي درمان انواع بيماري ها استفاده مي شده است.

به عنوان مثال در ژاپن و چين از قارچ shiitake (تصوير مجاور) براي جلوگيري از بيماري هاي قلبي، ايجاد مقاومت در برابر ويروس ها و بيماري ها، درمان خستگي، سرماخوردگي و آنفلوانزا استفاده مي شود.

يک نوع از عصاره ي اين قارچ، از سيستم ايمني بدن در مقابل عفونت ها محافظت مي کند و فعاليت ضد توموري هم نشان مي دهد.

تقويت سيستم ايمني بدن:

تعدادي از قارچ ها از خانواده poly poraccae در پزشکي بسيار کاربرد دارد.

از اين ميان در مورد قارچ maiitake تحقيقات وسيعي در غرب انجام شده است. عصاره اين قارچ، با افزايش فعاليت گلبول هاي سفيد، سيستم ايمني بدن را تحريک مي کند تا به ويروس ها و باکتري هاي مهاجم حمله کند.

سرطان:

بيشترين نوع قارچي که در آمريکا استفاده مي شود، قارچ دکمه اي سفيد (تصوير مجاور) است.

قارچ دکمه اي به دو شکل ديگر هم وجود دارد: Crimini يا قارچ هاي قهوه اي با طعم خاکي تر و بافت سفت تر، و قارچ هاي portabella با چتر بزرگ تر که مزه گوشتي دارند.

تحقيقات اخير نشان مي دهد که قارچ هاي دکمه اي سفيد مي توانند احتمال خطر سرطان سينه و سرطان پروستات را کاهش دهند.

عصاره ي قارچ دکمه اي سفيد مي تواند باعث کاهش تکثير سلولي در سلول هاي سرطاني و اندازه تومورها نيز شود.

اين اثرات محافظتي مي تواند با مصرف 100 گرم قارچ در روز ديده شود.
چگونه قارچ را انتخاب و نگهداري کنيم؟

قارچ هايي را که سالم هستند و صدمه نديده اند (اوايل باز شدن چترشان مي باشند)، بخريد.

با قرار دادن قارچ ها در پاکت کاغذي مي توانيد تا يک هفته آنها را سالم نگه داريد.

قارچ ها را بايد ابتدا به آرامي تميز کرد و سپس شست. قارچ هاي پرورشي ممکن است خام هم خورده شوند، اما بيشتر قارچ ها را بايستي به شکل پخته مصرف کرد.

از قارچ ها به صورت تازه، کنسرو شده، خشک شده و فريز شده استفاده مي شود.

نکته قابل توجه اينکه: قارچ هاي وحشي را از اماکن قابل اطمينان خريداري کنيد، زيرا بعضي از قارچ هاي وحشي، سمي اند و مي توانند به سلامت قلب، کليه و کبد صدمه بزنند و حتي کشنده باشند.
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:19  توسط سهند  | 

کلم بروکلی


از روده تا ریه


کلم بروکلی از آن دسته از سبزی ها است که به تازگی جای خود را در بین برنامه ی غذایی مردم باز کرده است. این سبزی نیز مانند دیگر سبزی ها فواید زیادی دارد و برای بسیاری از بیماری ها مفید است.

در ادامه به برخی از تاثیرات مفید کلم بروکلی بر بیماری ها اشاره می شود...

کلم بروکلی و روده

عصاره ی کلم بروکلی برای بهبود بیماری روده ملتهب موثر است. یک تحقیق جدید نشان داده است که عصاره ی حاصل از این گیاه خوراکی برای کاهش علائم کولیت ‌های زخم روده که به آن بیماری روده ملتهب می ‌گویند، مفید است.

دکتر مول دیی از دانشگاه ایالتی داکوتای جنوبی در این باره می گوید: این ترکیب کشف شده در گیاه بروکلی موسوم به " PEITC " یا " فنتیل ایزوتیوسیانات " دارای فعالیت ‌ها و خواص ضد التهابی است.

محققان در نظر دارند که تاثیر بالقوه ی این عصاره ی گیاهی را روی بیماری سرطان روده مورد آزمایش و بررسی قرار دهند. به گزارش سایت اینترنتی هلث دی نیوز، این ترکیب در گیاهان خانواده کلم ‌ها یافت می‌ شود.

کلم بروکلی دشمن سرطان پروستات

تحقیقات اخیر نشان می دهد مصرف مقادیر بسیار کمی از کلم بروکلی در رژیم غذایی روزانه می تواند از ابتلا به سرطان پروستات جلوگیری کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل ازشین هوا، محققان به تازگی اعلام کردند تحقیقاتی بلند مدت بر روی گروهی از مردان حاکی از آن است که مصرف کلم بروکلی در مبارزه با سرطان پروستات و جلوگیری از ابتلا به آن بسیار موثر است.

بر اساس تحقیق گسترده ای که در دانشگاه نیویورک انجام شده هر چه بیشتر کلم بروکلی خورده شود، خطر سرطان روده بزرگ و راست روده در مردان کمتر می شود. کلم بروکلی با کاهش شیوع سرطان های حلق، دهان، معده، پروستات، و مثانه مرتبط است.
کلید ضد سرطان بودن کلم بروکلی مواد شیمیایی ضد سرطانی است که در آن وجود دارند.

کلروفیل موجود در کلم بروکلی به سرکوب سلول های جهش یافته ای که منجر به ایجاد سرطان می شود کمک می کند. همچنین کلم بروکلی حاوی مقادیر زیادی از بتاکاروتن و ویتامین ث می باشد که از سرکوب کننده های معروف سرطان می باشند.

کلم بروکلی سرشار از مواد معدنی مانند اسید فولیک است که یک ماده ضد کم خونی است. همچنین اسید فولیک بر ضد بیماری های خونی دیگر نیز عمل می کند.

کلسیم فراوان موجود در کلم بروکلی، استخوان ها و دندان ها را قوی می سازد. این مسأله به جلوگیری از استئوپروز(پوکی استخوان) کمک می ‌کند.

کلم بروکلی این بار برای ریه ها

بیماران مبتلا به انسداد ریوی

به نقل از شفانیوزمحققان در گزارشی عنوان کردند، افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) روزی خواهند توانست از یک ترکیب آنتی آکسیدانی موجود در بروکلی بهره مند شوند.

COPD چهارمین علت مرگ در ایالات متحده است و بیش از 16 میلیون نفر از مردم آمریکا به این بیماری مبتلا هستند. این بیماری اغلب در اثر سیگار کشیدن طولانی مدت ایجاد می شود. هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد و داروهای رایج پیشرفت آن را کند نمی کنند.

محقق سرپرست این بررسی شایام بیزوال دستیار پروفسور دپارتمان علوم سلامت محیطی و بخش ریه و پزشکی بحران دانشکده پزشکی جان هاپکینز توضیح داد: " در COPD، فقدان حیاتی سیستم های آنتی اکسیدانی که فرد را علیه استرس اکسیداتیو و التهاب محافظت می کنند مشاهده می شود."

بیزوال گفت: " حتی با وجود فقدان این سیستم، می توان با استفاده از یک فعال کننده این مسیر، آن را بازگرداند. ترکیبی به نام سولفورافان در بروکلی وجود دارد که در بازگرداندن فعالیت ژن آنتی اکسیدان موثر نشان داده است. بنابراین این ترکیب می تواند شیوه نوینی در درمان این بیماری باشد."

نتایج این پژوهش در شماره 15 سپتامبر مجله آمریکایی Respiratory and Critical Care منتشر شد.

یکی از مسائلی که پیش از این تحقیق مشخص نشده بود این بود که چرا بیماران مبتلا به COPD استرس اکسیداتیو فراوانی را تحمل می کنند. اکنون ما می دانیم که سیستم دفاعی ریه ها از دست می رود اما جای امیدواری است که بتوان آن را دوباره فعال کرد. اکنون که هدف را می شناسیم، می توانیم درمانی را طراحی کنیم و ببینیم چقدر موثر است."

بیزوال این نکته را افزود که مشکل بزرگ در COPD ترمیم آسیب وارده به ریه ها نیست بلکه پیشگیری از بروز عفونت های باکتریایی است. بیشتر بیماران مبتلا به COPD به عفونت ریوی مبتلا می شوند و در اثر آن جان می بازند.

آن چه محققان دریافتند این است که ژنی به نام NRF2 (فاکتور 2 مرتبط با 2 مشتق از اریتروئید فاکتور هسته ای) به عنوان ژن اصلی که بیشتر ژن های آنتی اکسیدان و سم زدای آلودگی ها را روشن کرده و ریه ها را از آلودگی های محیطی مانند دود سیگار مصون نگاه می دارد عمل می کند.

البته سطوح پروتئینی که به وسیله NRF2 و یکی از تنظیم کننده های آن به نام DJ-1 تولید می شود در بیماران مبتلا به COPD نسبت به افراد دیگر پایین تر است. سطوح این پروتئین با شدت بیماری ارتباط دارد.

برای این بررسی گروه بیزوال نمونه های بافت ریه را از سیگاری های مبتلا و غیر مبتلا به COPD گرفتند. محققان نمونه ها را با یکدیگر مقایسه کردند تا ببینند آیا تفاوتی در سطوح NRF2 میان مبتلایان و غیرمبتلایان به COPD وجود دارد یا خیر.

آنان هم چنین بر سطوح دو تنظیم کننده شیمیایی NRF2 به نام های KEAP1 (مهارکننده NRF2) و DJ-1 (تثبیت کننده آن) تمرکز کردند.

محققان گروه بیزوال دریافتند که بیماران مبتلا به COPD سطوح به مراتب پایین تری از آنتی اکسیدان های وابسته به NRF-2، افزایش نشان گرهای استرس اکسیداتیو و کاهش قابل توجه پروتئین NRF2 را در مقایسه با بیماران غیر مبتلا به COPD دارا هستند.

آنان هم چنین دریافتند که هر دو گروه سطوح مشابهی از KEAP1 را دارند اما سطوح DJ-1 در میان بیماران مبتلا به COPD به میزان قابل ملاحظه ای پایین تر است. تمام این موارد نشان می دهد که NRF2 وجود دارد اما کاهش یافته است.

بنابراین عواملی که NRF2 را هدف قرار می دهند، مانند سولفورافان موجود در بروکلی، ممکن است روزی برای تقویت سیستم های آنتی اکسیدانی طبیعی بیماران مبتلا به COPD به کار روند.

کلم بروکلی در پیشگیری از آسم

به نقل از سلامت نیوز، پژوهشگران اعلام کردند: مصرف کلم بروکلی در پیشگیری از آسم مفید است.

کلم بروکلی و دیگر سبزیجات از این خانواده در پیشگیری از بروز التهاب در دستگاه تنفسی که عامل بروز بیماری های چون آسم است، تاثیر سودمندی دارند. این پژوهش از سوی متخصصان دانشگاه کالیفرنیا در لوس آنجلس انجام گرفته و نشان می‌ دهد کلم بروکلی حاوی نوعی ترکیب طبیعی موسوم به " سولفورافان " است که این ترکیب از بروز التهابات مجاری تنفسی جلوگیری می ‌کند. التهاب در مجاری تنفسی منجر به بروز بیماری هایی چون آسم، واکنش‌های آلرژیک و بیماری مزمن انسداد ریوی می‌ شود.

این نخستین پژوهشی است که تاثیر مثبت این سبزی را در پیشگیری از مشکلات ریوی نشان می ‌دهد و در حال حاضر یک نوع منبع خوراکی موجود در بازار و قابل دسترسی است.

دکتر ریدل خاطرنشان کرد: ما در این بررسی دریافتیم در سلول های مجاری تنفسی افرادی که کلم بروکلی مصرف می‌ کنند میزان ترشح آنزیم‌ های آنتی اکسیدانی دو تا سه برابر افزایش پیدا می ‌کند. این راه کار برای مقابله با پروسه‌ های التهابی موثر است و می ‌تواند به کشف روش های درمانی بالقوه برای بهبود انواع مختلفی از اختلالات تنفسی منجر شود.

در این تحقیق گروه پژوهشی دانشگاه کالیفرنیا روی 65 داوطلب آزمایش کردند که به طور روزانه مقادیر مختلفی از سبزیجات گوناگون را مصرف می ‌کردند.

نتایج تحقیقات نشان داد که کلم بروکلی غنی‌ ترین منبع سولفورافان است و سبزیجاتی که فاقد این ترکیب هستند خاصیت ضد التهابی ندارند.

 


+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 0:12  توسط سهند  | 

زوفا

گياه زوفا Hyssop


نام علمی Hyssopus Officinalis

تركيبات شيميايي خواص داروئي طرز استفاده مضرات


كليات گياه شناسي

زوفا درختچه اي است پايا با ساقه هاي منشعب كه ارتفاع آن تا 60 سانتيمتر مي رسد اين گياه بحالت خودرو در نواحي جنوب اروپا، ايران ، هند ،تركيه و شوروي مي رويد . برگهاي آن كوچك، خط در ، نوك تيز و سبزرنگ است كه بسيار معطر مي باشد .گلهاي آن آبي و گاهي سفيد اند كه در انتهاي ساقه ظاهر مي شود .
تركيبات شيميايي:

برگهاي زوفا داراي طعمي تند و مطبوع مي باشد . ماده اي شيميايي كه در آن وجود دارد بنام هيسوپين معروف است . در زوفا همچنين حدود ي درصد اسانس وجود دارد .
خواص داروئي:



زوفا از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است

1)سرفه و ناراحتي هاي ريوي را برطرف مي كند .

2)نرم كننده سينه است

3)خلط آور است

4)معده را تقويت مي كند

5)نفخ شكم را برطرف مي كند

6)ادرار آور است

7)داروي مفيدي براي مداواي آسم است

8)اشتها را زياد مي كند

9)براي رفع كم خوني مفيد است

10)افسردگي را برطرف مي كند

11)براي درمان صرع مفيد است

12)براي التيام زخم برگهاي زوفا را له كرده و روي زخم بگذاريد

13)براي درمان تب خال مفيد است و كسانيكه تب خال مي زنند بايد از دم كرده زوفا استفاده كنند .

14)در قديم از زوفا براي سقط جنين استفاده مي كردند .

15)درد شكستگي را مي توان با كمپرس زوفا آرام كرد.
طرز استفاده:

دم كرده : مقدر 0 5گرم برگ وشاخه هاي گلدار زوفا را در يك ليتر آب جوش ريخته و بمدت 15 دقيقه دم كنيد . مقدر مصرف اين دم كرده يك فنجان سه بار در روز است .

جوشانده : مقدر 50 گرم برگ و سرشاخه هاي گلدار زوفا را در يك ليتر آبجوش ودر كرده و بمدت نيمساعت بگذاريد بآرامي بجوشد اين جوشانده را براي كمپرس استفاده كنيد .

تنطور زوفا ك اين تنطور را مي توانيد از فروشگاههاي گياهان دارويي و يا برخي از داروخانه ها خريدري كنيد . مقدر مصرف آن5-10 قطره سه بار در روز مخلوط با آب است .
مضرات :

مصرف بيش از اندازه اين گياه براي كبد مضر است و همچنين چون اثر سقط جنين درد بنبراين زنان حامله بايد از خوردن آن پرهيز كنند .
+ نوشته شده در  جمعه نهم مهر 1389ساعت 3:22  توسط سهند  | 

هویج

هويج Carrot


نام علمی Daucus carota


تركيبات شيميايي خواص داروئي طرز استفاده مضرات


كليات گياه شناسي

هويج گياهي است دو ساله داراي ريشه راست و ساقه بي كرك كه نوع پرورش يافته آن در اكثر نقاط زمين كشت مي شود . قسمت مورد استفاده گياه هويج ،‌ريشه ،‌ميوه و تخم آن است .
تركيبات شيميايي:

هويج داراي 87% آب ، 1/5 مواد ازته ، 0/02 % چربي ، 8% مواد گلوسيدي ، حدود 1/5% سلولز و مقدري ماده رنگي كاروتن (ويتامين A ) و دياستازهاي مختلف و ويتامين هاي A,B,C,D,E مي باشد .
خواص داروئي:

در هويج يك نوع آنسولين گياهي وجود دارد كه اثر كم كننده قند خون را درا مي باشد بنابراين اين عقيده قديمي كه هويج براي مبتلايان به بيماير قند خوب نيست كاملا غلط است وبيماران قند مي توانند به مقدر كم از اين گياه استفاده كنند . هويج با داشتن مواد مقوي و ويتامين ها يكي از مهمترين و مفيدترين براي بدن مي باشد . خوردن هويج مقاومت بدن را در مقابل بيماريهاي عفوني بالا مي برد

مصرف هويج در برطرف كردن بيماريهاي آب آوردن انساج بدن ، عدم دفع ادرار ،‌تحريك مجاري هضم و تنفسي ، سرفه هاي مقاوم ، آسم ،‌اخلاط خوني و دفع كرم اثر معجزه آسائي درد

از هويج مي توان در مورد زير استفاده كرد

1)براي برطرف كردن يبوست يك كيلو هويج را رنده كنيد و در مقدري آب دو ساعت بجوشانيد تا مانند ژله در آيد صبح ناشتا چند قاشق بخوريد

2)سوپ هويج براي كودكان شير خوار كه معده حساس دارند : ابتدا 200 گرم هويج رنده شده را در ديگ بريزيد و روي آن يك ليتر آب اضافه كنيد و بجوشانيد تا كاملا هويج ها لهش ود . سپس آنرا صاف كرده و به نسبت مساوي باشير مخلوط كرده و در شيشه شير بچه ريخته و به او بدهيد .

3)تخم هويج را به مقدر يك قاشق غذا خوري در يك ليوان آب جوش ريخته و آنرا بمدت 5 دقيقه دم كنيد . اين دم كرده اثر نيروي دهنده، اشتها آور ف مدر ، زياد كننده شير خانم هاي شير ده و اثر قاعده آور درد

4)برگ هويج را با آب بجوشانيدا ين جوشانده را غرغره كنيد براي آبسه مخاط دندان و دهان موثر است بعلاوه مي توان براي رفع ترك و خراش پوست استفاده كرد

5)هنگاميكه كودك شروع به دندان درآوردن مي كند يك قطعه هويج باريك را براي دندان زدن به او بدهيد .

6)آب هويج را اگر روي صورت بكشيد باعث روشن شدن و جلوه پوست صورت مي شود .

7)اگر بخواهيد لاغر شويد همه روزه با غذا هويج خام بخوريد

8)اگر مي خواهيد چاق شويد بعنوان صبحانه بايد آب هويج بخوريد

9)هويج ويياز را با هم بجوشانيد و به آن آب ليمو اضافه كنيد داروي موثري براي درمان بيماريهاي عصبي ،‌امراض كليوي و همچنين جوان كننده پوست مي باشد

10)خوردن هويج براي بيماريهاي بواسير موثر است

11)براي خارج كردن سنگ كيسه صفرا هويج اثر معجزه آسا درد

12)خوردن هويچ جوشهاي صورت را درمان مي كند

13)براي تقويت قواي جنسي و تحريك كبد و روده ها هويج داروي موثري است

14)در فرانسه بيمارستان معروفي وجود دارد كه براي درمان بيماريهاي كبدي فقط از سوپ هويج استفاده مي كنند و دستور تهيه اين سوپ بشرح زير است

حدود 750گرم هويج را رنده كنيد و آنرا در ظرفي كه مقدري آب نمك درد بريزيد سپس بان يك قاشق چايخوري جوش شيرين و يك قشلق سوپخوري كره اضافه كنيد آنرا بجوش آورده و با آتش ملايم بپزيد تا آب بخارشود و هر روز يك بشقاب از آن را ميل كنيد

15)هويج اعمال روده ها را منظم مي كند و كمبود الياف غذاهاي گوشتي را جبران مي كند بنابراين آنهايي كه گوشت زياد مصرف مي كنند حتما بايد هويج بخورند تا مشكل يبوست نداشته باشند .

16)براي برطرف كردن اسهال بچه ها بهترين دارو سوپ هويج است . براي اين منظور بايد 500 گرم هويج را رنده كرده و آنرا در يك ليتر آب بجوشانيد تا آنكه هويج كاملا پخته و نرم شود سپس آنرا در آسياب برقي ريخته تا آنكه بصورت شربت در آيد بعد بآن آّ اضافه كرده تا آنكه حجم آن يك ليتر شود .

براي بچه هايي كه معده حساس دارند سوپ هويج بهترين دارو است بدين ترتيب كه مي توان يك يا دو بار در روز بجاي شير به بچه سوپ هويج داد حتي براي بچه هايي كه كمتر از سه ماه دارند مي توان بطور متناوب سوپ هويج به طفل داد يعني يك وعده شير و يك وعده سوپ هويج و بعد از سه ماهگي اين روش تبديل به يك وعده سوپ و دو وعده شير مي شود .

17)آب هيج در صبح ناشتا مواد سمي را از خون خارج مي كند

18)اگر آسم يا گرفتگي صدا دريد آب هويج بخوريد

19)خانم هايي كه پوست حساس دارند حتما بايد پوست صورت و رگدن خود را با آّب هويج پاك كنند

20)دم كرده تخم هويج و يا جويدن تخم هويج گاز معده را خارج كرده و فعاليت روده ها را زياد مي كند
طرز استفاده:

هويج را نبايد هيچگاه پوست كند زيرا مواد مغذي و ويتامين هاي خود را از دست مي دهد بلكه بايد آنرا با برس شست و مصرف كرد
مضرات :

لبته با تمام خواص زيادي كه هويج دارد مصرف آن بنايد زياده روي كرد ديده شده آنهائيكه هويج زياد مصرف مي كنند رنگ پوست و چشم آنها زرد مي شود كه البته خطري ندارد چون اگر چند روز هويج مصرف نكنند دوباره پوست و چشم به رنگ طبيعي خود برمي گردند ..
+ نوشته شده در  جمعه نهم مهر 1389ساعت 3:13  توسط سهند  | 

مطالب قدیمی‌تر